Blue Train Bike Club Zaanstreek/Waterland
Verslagen Ronde van Vlaanderen:
In 2018 is de Ronde van Vlaanderen gereden op zaterdag 31 maart
Zaterdag 4 april 2015
Ronde van Vlaanderen (de tourversie 129 km)

ploeg rvv Nadat ik de week ervoor "getriggerd" was door een mailtje van een blauwe rakker die schreef te weinig getraind te hebben (ik noem geen namen Erick, maar bedankt!) en daardoor een kaart voor de Ronde van Vlaanderen 2015 over te hebben, was ik om.

De Ronde van Vlaanderen een keer rijden, en dat nog wel met onze rammers, stoempers, rossers, Neander-Oostzaners. De weersvooruitzichten waren redelijk (en droog).

Verzamelen om 4:45 op het bekende kerkplein Oostzaan in de plensende regen beloofde wat minder. 3 auto's met John v. Dijk en Martin de Vries, Hans Tuin, Piet Kelder, Tinus Taams en mijn persoontje.

Ron Jagtman (zijn 10e deelname) en Jan Plooyer maakten reeds kwartier in Oudenaarde na een overnachting aldaar en wachtten ons op in de nog steeds plensende regen. Hans T. boog af naar de 70 km en de anderen gingen op richting 3 km klinkers op de Paddenstraat, de Patersberg, de Oude Kwaremont en de verschrikkelijke Koppenberg.

Zijn kasseien goed voor je fiets? Nou........ Piet is het 1e slachtoffer met een slinger in zijn achterwiel. Monteur Martin durft i.v.m. vastzittende spaken niet veel te doen, bij de splitsing bij 75 km gokt Piet het erop om de laatste lus ook te maken en dat ging nog goed ook. 5 kilometer verderop in de beklimming van de Koppenberg realiseerden we pas goed wat de krachten van onze oer Oostzaner Tinus Taams met zijn fiets kunnen doen. Bij het tussen de omhoog lopende mensen heen zigzaggende klimmen misschakelde Tinus zich waarbij de ketting deels brak en de derailleur vervormde, einde Vlaanderen. Gelukkig was Oudenaarde op loopafstand.

We hebben een heroïsche tocht gereden met de 1e 70 kilometer regen, glissen en glijden over de kasseien. Gewoon 1-2 tandjes zwaarder en midden op de weg stuiteren en druk op de pedalen is de beste methode.

De Oude Kwaremont en Patersberg zijn met een beetje training fietsend te bedwingen, de Koppenberg is een behoorlijke uitdaging en dat bij droog weer en geen wandelaars! Als het dan regent en er lopen 2 rijen dik fietsers met fiets naast zich op het rechte deel van de weg, dan wordt op het glijgedeelte waar je fietst het een uitdaging en de kans is groot dat je een voet op de grond moet zetten zonder schuldig te zijn.

Ron Jagtman heeft bewezen dat als ie in het hooggebergte niet mee kan komen omgedoopt moet worden tot "Flandrien". Hij ging regelmatig op kop in gevecht met Jan en Tinus op de kasseien. Na exact 129 km kwamen we ongeschonden bij de finish met inmiddels een flets zonnetje. Na de nodige pinten bier gingen we allen weer huiswaarts waar het opkalefateren en schoonpoetsen op het programma stonden. Mijn nagenoeg nieuwe remblokjes konden ook vervangen worden.....

En toch mooi om zoiets 1 keer met K.. omstandigheden te doen. Vlaanderen moet je een keer, en dan in het weer wat bij stoempen hoort, doen.

Oudenaarde, tot volgend jaar ?!...........

Willem van eS

Naar boven


Ronde van Vlaanderen
website Ronde van Vlaanderen
zaterdag 4 april 2015
zaterdag 30 maart 2013
zaterdag 2 april 2011

logo RVV

Zaterdag 30 maart 2013
Ronde van Vlaanderen voor wielertoeristen 2013

Koppenberg Op zaterdag 30 maart was het weer tijd voor echt KOERS oftewel de jaarlijkse hoogmis in Vlaanderen. De laatste jaren is deze koers een vast ritueel geworden voor mij en Ron Jagtman. Het is en blijft een van de mooiste koersen in het jaar.
Om kwart voor 5 's morgens vertrokken Ron en ik bij een temperatuur van 0 graden naar Vlaanderen.
Daar aangekomen werden we keurig naar een parkeerplaats in een industriegebied geleid om vervolgens ons gereed te maken voor de rit van ca. 135 km over de Vlaamse heuvels.
Om ca. 8.10 uur gestart met nog zo'n 16000 wielertoeristen bij een temperatuur van nog steeds 0 gr.
Na ca. 15 km kwam direct al een van de lastigste klimmen in de Ronde namelijk de Koppenberg met max. 23% stijgingspercentage. Het stuk met 23% is ook direct het smalste deel van de klim.
Vanwege de drukte moesten we beide afstappen en ca. 50m lopen. Verderop konden we weer de fiets op. Zelfs een groot deel van de profs moeten hier afstappen.


kwaremont Na de Koppenberg kwam er een pittig deel met o.a. Steenbeekdries, Taaienberg, Eikenberg en enkele kasseistroken. Dit zijn wel klimmetjes en stroken waar je effe kan rossen ala Cancellara.
Na de eerste stempelpost op ca. 35 km met de heerlijke Luikse wafels weer verder over het mooie Vlaamse terrein.
Op de volgende kasseienklim de Molenberg moest ik Ron laten gaan door een kleine glijpartij. Hij kwam als eerste boven en vertelt het nu nog in geuren en kleuren. Dit moet ik natuurlijk weer het hele jaar horen.
We fietsen lekker door over diverse kasseistroken(waaronder de Paddestraat) en beruchte klimmen als o.a. de Berendries, Valkenberg, Kruisberg richting de finale van de koers.
De finale begint op de Oude Kwaremont een gemene klim op kasseien met vals plat waar ik eindelijk mijn duivels ontbond en daar het gas erop gooide. Dat is een klim naar mijn hart. Ron kwam op ca. 3 min. achterstand over de "streep". Daarna wordt de weg via een mooie afdaling vervolgd naar de steile en tevens laatste klim de Paterberg. Deze kwamen we allebei heel goed boven.

Na de Paterberg volgt nog de finish naar Oudenaarde wat tevens het minste deel is van de route.
Om ca. 14.30 uur kwamen we over de finish wat onze good old Jan Plooijer live op de website had gezien. We dit it again.
martin en ron Nadat de familie op de hoogte is gebracht reden we naar de startplaats. Na het ophalen van de vertrouwde diploma's werd er natuurlijk nog een Belgisch frietje en biertje gedronken.
Daarna nog naar de auto fietsen (wat nog het koudste stuk was van de dag) en vervolgens naar huis waar we weer om 18.45 uur moe maar voldaan arriveerden.
Dit was weer een mooie dag. Volgend jaar graag meer Bluetrainbikers mee m.n. die Hushovd.

Tinus.

Naar boven


editie 2013
koppenberg
patersberg
Zaterdag 2 april 2011
Mijn ontgroening

Dit jaar was het eindelijk dan zover. Na meerdere boeken te hebben gelezen over deze prachtige en historische wielerronde zou het gaan gebeuren. Ik zou deze dag gaan ervaren, in sportief gezelschap van onze bluetrain mannen: (Hushovd) Daan, Martin (Tinus) Taams, Ron Jagtman en John van Dijk. Midden vorige week kwamen de opbeurende sms'jes van Daan al binnen, variërend van windkracht 9, harde regen, gladde en natte kasseitjes tot het regelen van de bankzaken voor de zondag na de rit... De voorspelling bleek echter totaal anders, volgens onze weerman zou het een zomerse dag worden met het kwik op 25'. Ik besloot mijn nieuwe fiets nog even bij vriend Hans in het magazijn te laten staan, die zou immers nooit ongeschonden vanuit Vlaanderen komen. Mijn trouwe Principia zou de klus moeten klaren.

Zaterdagochtend om half 5 verzamelen bij de kerk, dus ongeveer 3 uur nachtrust in lijf en leden. Best wat gespannen, de mannen hadden namelijk al wat meer kilometers in de benen, hadden vorig weekend nog een kleintje IJsselmeer gedaan en de machtsstrijd tussen Daan en Martin was al in volle gang. Zou ik me wel kunnen handhaven tussen zoveel wielergeweld? Bij het instappen in Oostzaan trok Martin even nonchalant z'n rugzak los, gevolg was dat zijn verse en geurende krentenbolletjes op het wegdek lagen. Gelukkig konden ze worden afgestoft en dus gingen wij snel vol goede moed naar het Zuiden. De comfortabele bus van Daan (een echte A1 locatie !!) bracht ons in 2,5 uur naar de startplek in Ninovë. Het was volgens de mannen drukker dan andere jaren. De zon kwam al op, dus we konden in zomers tenue richting de startlocatie. Na de nodige formaliteiten vertrokken we om 7.45 uur naar het Vlaanderens landschap. Wat een fantastisch parcours is dat. De literatuur bleek volledig te kloppen, mooie glooiende vergezichten, molens, vee in de weide en natuurlijk de kasseien maakten op mij diepe indruk. Zo kwamen we door het plaatsje Zwalm, waar 364 dagen per jaar echt helemaal NIETS te beleven valt, maar zich nu opmaakt voor die ene grote route des Flandres, waarna het gewone leven zich weer voltrekt. Ik voel me vandaag prima, het gaat zeer voorspoedig en de klimmetjes vallen ook best wel mee.

De uurtjes tikken vlot weg. We rijden met een gemiddelde van ruim 24 per uur en de prima verzorging op de route maakte ook dat we nergens van het parcours afgaan, anders dan ons onderweg te laven met stroopwafels, Luikse wafels, banaantjes, Red Bull en nog andere lekkernijen. De klimmetjes doen we ieder op eigen tempo, al is de competitie tussen Daan en Martin duidelijk merkbaar. Het is mij niet helemaal duidelijk geworden wie nou eigenlijk fietsles kreeg, of ging een derde (John) er met het been vandoor?? Zo'n 2 uur voor het einde kreeg Daan even wat lentekriebels en reed hij een stuk naar voren, waarna hij lekker in het zonnetje op een muurtje op ons zat te wachten. Toen de bluetrain voorbij kwam stapte hij op, maar kwam niet ver. Ik had niets in de gaten maar werd verderop door een Belg gewezen op het feit dat mijn fietsmaat "plat" was gegaan. Ik vroeg hem geschrokken of hij soms onderuit was gegaan, maar het bleek gelukkig zijn band te zijn. Met vereende krachten de band verwisseld en weer verder.

Het hoogtepunt bleek toch wel de Kapelmuur van Geraardsbergen en aansluitend de Bosberg. Wat een fantastische ervaring is dat. De combinatie met de kasseien maakt het allemaal nog fraaier. In de aanloop naar de Bosberg volop mooie karakteristieke tekeningen van mannen als Boonen, Cancellara en Nuyts. De vlag van de leeuw wappert fier en bovenop de berg hangt een heli laag in de lucht. Het lijkt wel de ambiance van de profkoers. Er werd na de klimmetjes netjes gewacht, dus en groupe hebben we de ronde kunnen afmaken. In vliegende vaart terug naar Ninovë. Op de kop af 6 uur fietsen, 140 kilometer later, passeren we de boog bij de finish. Dat is een fotomoment waard. Als echte helden laten we ons vereeuwigen op het podium, waarschijnlijk staat een dag later Cancellara op die plek, of toch niet..?

In het finishdorp gaan we op zoek naar het herinnerings t–shirt, uiteraard voor Martin en mij een echte medaille, Belgische friet en natuurlijk bier... Het was bij binnenkomst zelfs 26 graden geworden. Wat een prachtige zomerse dag!

Moe maar voldaan keren we terug naar de bolide van Daan en rijden we tegen 4 uur weer richting het Noorden. We blijken met meer wielerfans te zijn. Bijna 20.000 liefhebbers kwamen aan de start. Die willen natuurlijk ook allemaal weer weg, maar de file valt mee en na een kwartiertje kan Daan z'n bus op volle snelheid naar Nederland koersen. Om half 7 staan we weer bij de kerk in Oostzaan, 14 uur na ons vertrek in alle vroegte. Alle vijf hebben we een glimlach op onze bruine kop van oor tot oor. Die dag pakt niemand ons meer af. De plannen voor volgend jaar zijn al weer gemaakt, misschien wel die 260, of is dat overmoed ?? Ik denk dat deze omstandigheden uniek waren.

Mijn ontgroening is een feit. Mannen, bedankt voor de fantastische en onvergetelijke wielerdag, in het bijzonder onze chauffeur Hushovd. De Principia staat inmiddels weer schoon en gepoetst in de garage, klaar voor de inruil. De volgende eigenaar krijgt een fiets met een verhaal. Het verhaal van de Ronde van Vlaanderen. Hij is nog helemaal heel, die Deense handarbeid heeft z'n nut volop bewezen. Dat betekent voor mij volgend jaar dus weer een ontgroening, althans voor mijn nieuwe fiets. Vlaanderen, "here we come".

PrinciPiet.

Naar boven