Blue Train Bike Club Zaanstreek/Waterland
Verslagen ronde van Noord-Holland:
In 2018 is de ronde van Noord-Holland gereden op zaterdag 21 april.
Ronde van Noord-Holland op zaterdag 21 april 2018
medemblik

Vandaag staat de jaarlijkse thuistoertocht op het programma: de ronde van Noord-Holland. Starten en finishen bij sporthal Oostzaan. Vorige week konden we al in de voorspellingen zien dat het een mooie dag zou worden. Gelukkig komt het uit en deze editie zal zeker qua weer als een van de allermooiste de boeken in gaan

dames a7 Om kwart voor acht rijd ik met Aline naar de sporthal waar het al een drukte van belang is. Diverse blauwe heren en dames zijn bezig om hun startattributen te verzamelen. Ik schrijf me in voor de 160 km en pin de € 21,50. Voor degenen die cash willen betalen, blijkt het een onhandig bedrag, want al snel is het wisselgeld op.
Van de bluetrainleden zijn de meesten aanwezig. Afwezig: HansT start later voor de 110 km; HansD staat in zijn winkel; Wijb is in Brazilië; Dirk heeft andere verplichtingen; Johan en Richard zijn nog bezig met hun aanloop naar het nieuwe seizoen en Henk is waarschijnlijk de materiële pech van woensdag nog niet te boven. Door een onverwachte manoevre van een meerijder moest hij uitwijken waardoor Piet met zijn voorwiel in zijn derailleur terecht kwam. heren a7 Henk bleef overeind met een paar kapotte spaken in zijn achterwiel, maar Piet ging tegen de grond, gelukkig in het gras, en kwam boven op zijn hoofd en ribbenkast terecht. Gelukkig viel het, op een paar gekneusde ribben na, mee. Zijn helm en voorwiel waren total-loss. Piet is met vintage helm, nieuw voorwiel en wat pijnstillers voor zijn ribben toch weer present.
Verder zijn er behoorlijk wat meerijders, waar ik niet allemaal de naam van ken.

willemv ron frank daan Even na achten gaan zowel de dames (110 km) als heren (plus Kimberly) op pad. Bij het noordeinde moeten we echter al weer wachten, want Piet is zijn overtollige kleding aan het wegbrengen en zijn zonnebril halen. Het zal te wijten zijn aan de post-traumatische stress en ieder wacht geduldig.
De rit naar Alkmaar verloopt rustig en voorspoedig. De groep blijft netjes bij elkaar en er wordt niet gejaagd. In Alkmaar krijgen we de eerste stempel, drank, krentenbollen en mueslirepen.

Als iedereen weer fietsvaardig is, gaan we op weg naar Kolhorn. Jan neemt kort na Alkmaar afscheid van ons, want hij zit in een revalidatiefase en rijdt daarom de 110 km.
Iets voorbij Bergen rijden we een bocht door met veel steentjes op de weg. Ik hoor een harde knal en merk onmiddellijk dat mijn voorband plat is. Ik kan gelukkig overeind blijven. MartinV onderzoekt de voorband en trekt al snel de conclusie dat doorrijden op deze buitenband niet mogelijk is. Er zit namelijk een behoorlijk gat in. Provisorisch wordt de band gerepareerd met een stuk van het doosje waar de binnenband in zat. Daan stelt voor om met mij naar Bergen te rijden, want hij weet daar een fietsenwinkel te vinden. De rest vervolgt zijn weg naar Kolhorn. Na een stukje terugfietsen komen we bij de plaatselijke fietsenwinkel van Bergen. Ik koop een (dure) nieuwe buitenband. Nadat Daan en ik die om mijn voorwiel hebben gemarteld, gaan we opnieuw op weg naar Kolhorn. We besluiten de "oude" route via Schoorl naar Schoorldam te nemen. Daar pakken we de 2018 route weer op en zoeken gelijk een mooi ploegje uit om achteraan te rijden. erick martinv kimberly De mannen hebben er zin in en ondanks de tegenwind gaat de snelheid omhoog tot dik boven de dertig. Er rijdt een renner mee die wel erg makkelijk rijdt. Ik hoor dat het ene Sinkeldam is. Ik heb de naam nog nooit gehoord. Blijkt dat het de regerend Nederlands wegkampioen is. Af en toe geeft hij gas en kijkt dan verbaasd achterom dat niemand kan volgen. Goh, wat gek.
In Kolhorn zien Daan en ik de blauwe ploeg op een terras zitten. De duidelijk verraste ploeg heeft net koffie en de niet-te-vermijden appeltaart op. We sluiten weer bij de trein aan en gaan onmiddellijk op weg naar Medemblik.

Door een openstaande brug komen we weer achter de ploeg Sinkeldam. Een aantal blauwe mannen kunnen bij de demarrerende kampioen aansluiten. Piet Karin Marian Marga Gerard Ik mis net de boot en samen met een medestrijder rijd ik kop-over-kop op gepaste afstand naar Medemblik. De tegenwind en het slechte asfalt zorgen dat de spieren beginnen te kraken.

Bij het kasteeltje van Medemblik groeperen we weer en komen op adem. We hebben nu het plezierige vooruitzicht dat we de rest van de rit voornamelijk wind mee hebben.
Het volgende doel is de ijsbaan van Hoorn. We trotseren de steentjes van Twisk en arriveren zonder problemen in Hoorn. De laatste etappe naar Oostzaan is voornamelijk bekend terrein. Daan en ik nemen het initiatief en rijden opnieuw achter een paar renners aan die lekker doortrappen. Af en toe moeten we ook stukje op kop rijden en merken we dat het beste er af is. Op karakter blijven we de ploeg voor en finishen als eerste in Oostzaan. Daar treffen we de dames en HansT die al gearriveerd zijn.

In het zonnetje onder het genot van het nodige vocht wordt de tocht geëvalueerd. De conclusie is eensluidend: dit was een uitzonderlijk mooie versie van de ronde.

Het was nog lang onrustig bij de sporthal...

Bob

Alle foto's kun je hier bekijken

Naar boven


Ronde van NH
website ronde NH
zaterdag 21 april 2018
zaterdag 18 april 2015
zaterdag 19 april 2014
zaterdag 20 april 2013
zaterdag 23 april 2011
zaterdag 24 april 2010
zaterdag 26 april 2008
zaterdag 21 april 2007
zaterdag 23 april 2005

Editie 2018
marian marga
inge
Aline Ineke Hannie
kop heren
staart heren
Gerard
Kimberly MartinV
Piet Karin
Zaterdag 18 april 2015
De ploeg is druk met de voorbereiding voor de tocht in september, dus met de ronde van Noord-Holland moet gefietst worden. De meesten starten om 8 uur met de grote ploeg. Ik geeft er de voorkeur aan om vroeg te beginnen en daardoor niet in de drukte verzeild te raken. De jonge blom van Jan wordt deze dag 40 en hij wil vroeg weer thuis zijn voor de voorbereidingen van de feestelijkheden. Dus Jan belde mij op met het voorstel om 7 uur te starten. Dat leek me een mooi plan

Om 7 uur arriveer ik bij de sporthal, waar Jan al ongeduldig staat te wachten. Ik besluit het stempelen dan maar over te slaan en meteen te vertrekken. Het is prachtig weer met een strak blauwe lucht en nog weinig wind. Wel is het verrekte koud, het ijs staat op de auto's en de bruggetjes voorbij de Stationsstraat. Het is dus oppassen geblazen. Gelukkig hebben we allebei arm- en beenstukken en overschoenen. Tot onze verbazing zien we dwazen in korte broek en korte mouwtjes.

Jan heeft er zin in en begint gelijk met een strak tempo. Ik merk gelijk dat ik de afgelopen week niet voldoende rust genomen heb en voel mijn benen behoorlijk. Al snel ga ik i.p.v. naast, achter Jan rijden.

Bob en Jan De weg is nog uitgestorven, we zien nauwelijks fietsers en in rap tempo passeren we Heemskerk, Castricum en Egmond. Kruisingen waar je normaal door de stoplichten enkele minuten kwijt raakt, kunnen we zonder problemen diagonaal oversteken. Richting Alkmaar beginnen we de wind tegen te voelen en rijden we om 8.16 uur langs de fotografen van Sportplaat. Ook in Alkmaar is het nog rustig en gaan we richting Schoorldam. Mijn benen beginnen wat los te komen, zodat ik met Jan kan afwisselen. Op de hoge West-Friese omringdijk hebben we wind tegen en besluiten achter 2 jonge honden te blijven. Die fietsen al kletsend toch nog met 34 km/u tegen de wind in. Al slingerend rijden we om Schagen heen. Na een rotonde verlies ik even de aansluiting, omdat de heren steeds venijnig aanzetten. Uit alle macht probeer ik het gat weer dicht te rijden, maar de benen laten het niet toe. Gelukkig draaien we niet lang daarna naar rechts voor de lus bij Kolhorn en hebben we weer even wind mee. Via dit mooie stukje Noord-Holland bereiken we de volgende stempelpost in Kolhorn en besluit ik dat het tijd is voor de eerste van de meegenomen krentenbollen met kaas. Als ik de helft op heb en bezig ben mijn rugzak weer dicht te doen, hoor ik Jan al weer "kom op" roepen. Haastig prop ik de krentenbol naar binnen en half stikkend probeer ik hem weg te spoelen met limonade uit mijn bidon.

Jan en Bob Op weg naar Medemblik rijden we 2 andere fietsers achterop en Jan stelt voor om in een treintje te gaan rijden. De twee kijken wat argwanend naar onze Pinarello's, maar besluiten om mee te doen. Jan zet weer de toon met zo'n 34 km/u met schuin wind tegen. De beide mannen kunnen tijdens hun beurt op kop net aan de 30 houden om na twintig meter al weer af te geven. Gniffelend zitten Jan en ik achter het ploeterende tweetal. Als we de A7 passeren en het tempo nog ietsje opschroeven laten ze ons gaan. Met pijn in de benen arriveer ik achter Jan in Medemblik. Bij het kasteel krijgt Jan een stempel en gaan we op weg voor de etappe naar Hoorn. Het ergste leed is dan geleden, want we draaien langzaam in zuidelijke richting en hebben wind mee.

Dat is een stuk comfortabeler en met bijna 40 op de teller koersen we door West-Friesland. In Medemblik stond het gemiddelde op 30,5 maar dat loopt snel op. Dit tempo verteren mijn benen goed en dit voorspelt een makkelijke laatste 40 kilometer. Maar dan worden we ingehaald door een mannetje of 20 in lichtblauwe shirts. Jan twijfelt geen seconde en gaat er achteraan. Er zit niks ander op dan mee te doen. Wat volgt is datgene waar ik het meeste hekel aan heb: Dik over de 40 scheuren we achterin de groep richting Hoorn, waarbij we regelmatig hard in de remmen moeten knijpen, een paar knaken rubber op het asfalt achterlatend, om dan vervolgens weer uit alle macht tempo te maken. We mijden fietspaden en steken kruisingen over waarbij ik links en rechts auto's op mij af zie stuiven. Het loopt allemaal goed af. Met een waas voor hun ogen missen de mannen de afslag naar de schaatsbaan. Jan en ik zien dat gelukkig wel op tijd en met de spijkerbanden onder maken we een rondje over de schaatsbaan.

hanst Tijd voor mijn tweede krentenbol, maar ook nu is Jan weer vertrokken voor ik de spullen opgeborgen heb. Gelukkig raakt Jan even aan de praat met 2 jonge dames en haalt ze over om bij ons uit de wind te rijden. De dames zijn enthousiast en dat bewijst maar weer eens dat een ouwe kop goed gecamoufleerd wordt door een helm en een zonnebril. Als ik mijn krentenbol op heb, rijden we met wind mee richting Bobeldijk. Ik ben blij dat we nu niemand voor ons hebben en geef gas. De dames blijven gedesillusioneerd achter. Richting Averhorn passeren we een enorm peloton van de Beemster fietsvereniging. Langzaam komen we weer op bekend terrein en op de lange Neckerweg hebben we weer een meerijder. Hij neemt geen kop over, maar aan het einde van de weg houden Jan en ik even onze benen stil, zodat hij geen andere keuze heeft dan op kop te gaan. Het tempo zakt snel weg, waarop Jan met zijn meedogenloze versnellingen de kop weer over neemt. Mijn benen staan in brand en we zijn weer met z'n tweeen.

marting Voorbij Purmerend krijgen we gezelschap van 2 strandfietsers. Met hun enorme fietsen rijden ze een indrukwekkend tempo. We vinden het wel best en rijden relaxed achter de 2 mannen aan en arriveren om 12 uur met gemiddelde van 32,1 km/u bij de sporthal. Als Jan zijn tegeltje haalt, haal ik de eerste biertjes. Op het terras kijken de mensen ons wat vreemd aan en begrijpen niet dat je "halverwege" aan het bier gaat. Aan onze tafelgenoten leggen we uit dat we alle 160 kilometers al gehad hebben. Jan gaat naar huis en ik complimenteer hem nogmaals met zijn fenomenale rit en ga naar huis, douchen en boodschappen doen, om daarna weer terug te keren bij de sporthal. Pas 10 voor 2 zie ik de eerste Blue trainer verschijnen. Het is HansT, die met zijn zoon de 110 kilometer heeft gereden. Tien over 2 verschijnt het blauwe mannenpeloton. Net op het moment dat ik een foto van ze wil nemen, parkeert een busje pontificaal voor mijn neus. Weer 10 minuten later komen Karin en Aline binnen van hun 160 kilometer, een uitstekende prestatie.

groep visserineke Met de hele club nemen we plaats op het zonnige terras voor de sporthal en de nodige bladen met vocht worden gestaag aangevoerd. In de groep is verrassend ook de jas MartinG na lange tijd weer eens van de partij. Rond kwart voor drie zien we Koos met zijn zoon binnenkomen. Zoonlief springt monter van zijn fiets, maar Koos kost het meer moeite en kijkt wat verdwaasd rond. Als we een biertje omhoog houden, komt hij reflexmatig onze kant op en na een paar slokken komt hij weer bij zijn positieven. Ook dit jaar zijn onze trouwste supporters, meneer en mevrouw Visser, weer aanwezig. Als de sterke verhalen uitgewisseld zijn en we redelijk afgetankt zijn, gaat een ieder weer huiswaarts. Dit was weer een ronde van Noord-Holland om in te lijsten.

Bob

Alle foto's kun je hier bekijken

Naar boven


Editie 2015
dames
ploeg
aankomstploeg
gerard
martinv
ronj
richard
Zaterdag 19 april 2014
dames in sporthal Het is zaterdag 19 apri 2014. De 42ste Ronde van Noord-Holland wordt gereden. Dit jaar valt dat samen met De Amstel Gold Race. De blauwe mannen kiezen er massaal voor om de Ronde van Noord-Holland te rijden. Alleen Martin Taams en Marga Maris zakken af naar het zuiden.

Om 07.45 uur verzamelen zowel de heren als de dames van de Bluetrain zich voor de sporthal van Oostzaan. 08.00 uur vertrekken de dames: Karin, Ineke Els en Aline voor de 110 KM. De afspraak is dat we er een gezellige dag van maken. Lekker rustig fietsen en hier en daar even opsteken voor een bakkie koffie met wat lekkers. En een gezellige dag wordt het. We genieten van het landschap met dames onderweg bollenvelden die al volledig in de bloei staan, lammetjes die in de wei huppelen en de weidevogels die veelvuldig van zich laten horen. Ook de weergoden zijn ons gunstig gezind. Het had wat warmer mogen zijn. Maar wie gaat daar over klagen als het droog blijft en de wind nog meevalt.

Als we de kluft oprijden langs de snelweg richting Wormer scheuren de mannen ons al voorbij. Zij zijn kennelijk wederom niet van plan rustig aan te doen!!

Onze eerste stempelpost is in Alkmaar. In de sporthal wordt snel een stempeltje gehaald en dan door naar het eerst volgende leuke tentje om koffie te drinken. Dat wordt mogelijk wat moeilijk omdat er weinig tot niets tussen Alkmaar en Hoorn zit. We besluiten het winkelcentrum in Alkmaar op te zoeken en aldaar een bak koffie te drinken. We vinden een banketbakker die ook koffie serveert. Aldaar nuttigen wij een heerlijke bak koffie met appeltaart.

bij sporthal Dan vervolgen wij onze weg richting Hoorn. We ervaren nu toch wel enige wind tegen. Echt last hebben wij er gelukkig niet van. Mede dankzij Karin, die in zeer goede doen is en ons met gemak uit de wind houdt. In Hoorn aangekomen zitten de mannen ons alweer op de hielen zij stempelen gelijk met ons hun kaarten. Ook Koos en René treffen wij daar, net als vorig jaar. De mannen nemen niet de moeite om een stop te maken wij natuurlijk wel. Na de koffie of thee stappen wij weer op de fiets voor het laatste stukje naar huis. De rit loopt voorspoedig niemand heeft het zwaar. We fietsen vanaf Hoorn dan ook voornamelijk voor de wind.

Fris komen wij aan bij de sporthal Oostzaan. Aldaar worden wij verwelkomd door onze mannen en direct worden de biertjes in onze handen geduwd. Het weer is inmiddels zo goed van temperatuur dat wij toch lekker buiten kunnen zitten. Ook Pa en Ma Visser komen weer langs. Zij zijn ieder jaar van de partij en laten ook nu niet verstek gaan.

Al met al weer een geslaagde dag.

Aline

Alle foto's kun je hier bekijken

Naar boven


Editie 2014
appeltaart
verwer
ploeg3
ploeg13
Zaterdag 20 april 2013
ploeg bij sporthal

De ronde van NH door het damesploeg(je)

Afgesproken 08.00 uur te verzamelen voor de sporthal. Dit was mij even ontgaan en dus was ik rustig naar binnen om mij in te schrijven. Ondertussen staan er 3 dames buiten op mij te wachten. dames in Twiske Net als ik naar buiten loop komen Karin en Hannie eraan om zich in te schrijven, want het wachten duurde wat lang. Ik loop vlug naar Els van H zodat zij zich ook in kan schrijven.
Na het inschrijven klaar om te starten. Els komt er achter dat haar bidons thuis nog op het aanrecht staan. Dus zij spurt naar huis om deze op te halen. Uiteindelijk vertrekken wij een half uurtje later dan gepland.
We gaan 110 km fietsen, omdat er dit jaar nog vrijwel niet is gefietst. Er staat een stevige noordooster wind dus we starten lekker rustig aan om vooral niet afgepeigerd terug te komen. We fietsen voorspoedig naar Alkmaar waar wij een bakkie koffie en appeltaart nuttigen. De ambiance is wat ons betreft een stuk minder gezellig dan de gebruikelijke stop in Schoorl. Als wij aan de koffie zitten komt Martin T binnen lopen. Hij heeft de taak alle kaarten van de mannen af te laten stempelen, en iedereen vandaag uit de wind te houden, zo meldt hij.

dames in Twiske Na de koffie buigen wij af richting Hoorn. We hebben de wind nu pal tegen. We wisselen regelmatig van kop, om ons gemiddelde enigszins vast te houden. Dit kost Hannie en Els toch ietwat te veel energie waarna Karin en ik om de beurten de kop nemen. Niet om op te scheppen, maar dit gaat ons goed af. We hebben geen last van verzuring en kunnen lekker blijven ronddraaien. Zonder problemen komen wij aan in Hoorn. Als wij naar binnen lopen komen wij Johan de Jong met zijn zoon tegen. Zoonlief staat te trillen van de kou. Manhaftig weigert hij mijn regenjack. Ik hoop dat hij daar geen spijt van heeft gekregen. Wanneer wij daar aan een bakkie thee zitten zien wij Koos en René aankomen om af te stempelen. Zij melden lekker te fietsen samen. Onderweg zijn zij Daan Martin G en Henk tegengekomen. Koos en René gaan gelijk weer door want zij hebben geen behoefte aan extra vocht buiten de bidon om.

dames in Twiske Na de thee vertrekken wij richting Midden Beemster. Dit loopt als een zonnetje. Vanaf nu alles voor de wind. Alsof het verder vanzelf gaat. Lekker peddelend doen wij de laatste stempelplaats aan om door te stomen naar de sporthal in Oostzaan. Koos staat hier al op ons te wachten en samen laten wij ons het eerste biertje vast goed smaken. 3 Kwartier na ons komen de eerste mannen van de Bluetrain groep binnen: Martin T, Bob en Ron J. De laatste heeft even een kwartiertje nodig om weer voldoende lucht te hebben om terug te praten. Spoedig daarna volgt de rest. Het bier stroomt weer ruim, maar dat is dan ook welverdiend. Benieuwd wie morgen weer present is bij de kerk!

We kijken terug op een prachtige dag fietsen, wat veel wind en misschien iets te koud maar heerlijk zonnig.

Aline

Naar boven


Editie 2013
MartinT
Bob en RonJ
MartinV, Dirk en Erick
Wijb en WillemV
Gerard
Piet en WillemS
Koos en René
Zaterdag 23 april 2011
Van 2011 is er geen verslag wel een foto.

ploegje bij sporthal

Naar boven


Zaterdag 24 april 2010
Van 2010 is er geen verslag wel een paar foto's.

Martin V, Jan en Ron J Martin T, Piet, Willem V en Bob

Naar boven


Editie 2010
Inge, Aline en Karin
Zaterdag 26 april 2008
Martin, Dirk en Daan We hebben afgesproken om 8 uur te vertrekken. Met hoe velen we zullen zijn zal dan wel blijken. Even voor 8 uur bestaat het groepje uit 9 renners, onder wie; Gerard (terug van weggeweest), Dirk (even in het land), Bob (altijd op tijd), Daan (voor de tegenwind), Dicky (om te laten zien hoe goed hij in de groep kan rijden), Henk (omdat hij gratis mee mag rijden), Martin (voor de lange adem), Willem V. (wil maar sterker worden) en Piet (die eindelijk eens NIET moet werken). Hé waar is Jagtman, die belde gisteren nog dat hij met ons mee zou gaan....! "Hij zal wel weer eerder vertrokken zijn met Martin de V en Jan. Die willen toch altijd alleen rijden", wordt uit de groep geroepen. Het groepje van 9 is enthousiast. Het weer ziet er goed uit, een graadje of 14 bij de start en de verwachting van zonnig weer maakt de mannen goed gemutst. Dit jaar zal het niet regenen en dat is voor deze ronde al een unicum. naar Medemblik

De rondeorganisatie heeft het zich dit jaar wederom veroorloofd de nodige wijzigingen in de route aan te brengen en zo komt het dat we plotseling door het mooie Wormer pedalerende allerlei kuilen, gaten, scheuren en dichtgestraatte PTT gaten moeten omzeilen om niet ten val te komen. Al met al komen we achterlangs Akersloot even voorbij Castricum weer op de oude bekende route terecht. Hier zijn de wegen wat breder en rechter en kan de snelheid weer naar een acceptabel BTBC niveau. M.a.w. met minstens 15 kilometer per uur snelheidsverschil over smalle fietspaden rammen en daarmee de schrik van menige zondags– cq. gelegenheidsfietser al dan niet met mandje of routekaart voorop het stuur, de stuipen op het lijf jagend, de ronde binnen de 5 uur rijtijd af weten te leggen. Na 50 kilometer staat het spul in Schoorl onder aan de klimduin voor een koppie koffie. Piet stapt met knikkende knieën van zijn rijwiel. Hij is geheel ontdaan van de scheldwoorden die hij onderweg heeft moeten incasseren. Daan en Dirk

Een groot deel van de gelegenheidswielrijders die zich de pleuris schrokken van de voorbijdenderende Blauwe Trein, brulden uit pure doodsangst een lelijk woord, echter door het grote snelheidsverschil en het gebrek aan reactiesnelheid maakte het er naar dat al het lelijks slechts de laatste wagon van de Blauwe Trein bereikte en daar zat nou net onze Piet in. Na wat bemoedigende woordjes van Henk en Daan, een belletje met slachtofferhulp alsmede een collecte voor wat extra koekjes die heimelijk met slagroom en al in zijn shirtje werden gestopt, brachten Piet weer langzaam tot zichzelf en konden wij de tocht weer voortzetten. Ron

Traditiegetrouw is het na Schoorl 'Ieder voor zich' en Henk laat het er niet bij. Direct klimt hij in de pedalen en weg is hij. Martin sluit snel achter hem aan en bij het verkeerslicht bij Schoorldam weet ook de rest van de ploeg weer aan te sluiten. De wind komt uit het zuidwesten en is matig. Met dit windje in de flank weet de Blauwe Trein er een aardig gangetje in te zetten en vindt aansluiting bij een pelotonnetje. Al snel nemen de in Blauw geklede renners het initiatief in dit peloton over en gaat de snelheid tot ruim boven de 40 kilometer per uur. Onverminderd dendert de Blauwe Trein door richting Medemblik waar na 85 kilometer gereden te hebben het tellertje op 34 gemiddeld staat. Onderweg zijn echter een 3-tal BTBC-rijders de aansluiting met de groep kwijtgeraakt, of op zijn plat Hollands gezegd, zijn ze 'er af gereden'. Piet, Gerard en Willem komen iets later Medemblik binnengereden. "Hoi" roept Willem, "Wij hebben het iets rustiger aan gedaan. Het is nergens goed voor om zo hard te rijden. "Natuurlijk".....! antwoordt Daan spontaan en lacht luid tegen Willem. Er wordt nog wat voedsel verorbert en voorts stapt de Blauwe Trein weer in het zadel. Martin neemt het initiatief en brengt de groep op gang. Henk neemt uiteindelijk over en zo rijden we met de hele groep richting Bovenkarspel. Daar gooit Piet de knuppel in het hoenderhok en terwijl de groep staat te wachten op het felbegeerde stempeltje, stapt hij weer op zijn fiets. Roept "Jullie rijden toch veel te hard" en rijdt langzaam alleen weg. Aline en Els

Niet lang nadat Piet de groep heeft verlaten wordt door de rest van de Blauwe Trein de route weer opgepakt en niet lang daarna wordt Piet weer opgepikt. Hij kan echter de aansluiting met de groep niet maken en moet er af. Martin laat zich nog een maal terugzakken uit de groep om Piet op sleeptouw te nemen en hem weer terug te brengen in de warmte van de Blauwe Trein. Het mag echter niet baten. Het verschil in snelheid is te groot en zeker om Piet weer naar de groep terug te brengen. Hij haakt definitief af en krijgt bijval van Willem en Gerard. De mannen weten de ronde samen uit te rijden. Martin weet weer bij de groep aan te sluiten en met Daan op kop rijden we ruim boven de 35 tegen de toegenomen wind in richting Hoorn. Zoals gebruikelijk zijn er renners die (proberen) aan te sluiten bij de Blauwe Trein om daarmee lekker uit de wind mee te kunnen rijden. Er gaat er wel eens eentje onderuit, maar dat lot is onze meerijders dit jaar bespaard gebleven. Wel treffen wij in de omgeving van Zwaagdijk een geheel in zwart geklede fietsheld die de Blauwe Trein uit de wind wil rijden. Over het smalle fietspad rijdt hij gestaag door en niemand doet ook maar enige moeite om de brave borst te helpen of af te lossen. Bij Hoorn nemen we afscheid van hem. Hij is moe... Niemand bedankt hem zelfs voor de gedane moeite. Koos, Willem en Martin

De volgende verversingspost is bij de IJsbaan in Hoorn. Daar blijkt dat ook Bob en Henk de trein gemist hebben en dat Blauwe Trein nog slechts uit een schamel groepje van 4 bestaat. Daan, Dicky, Martin en Dirk volgen de pijlen richting Bobeldijk om de tocht af te kunnen maken. Dirk doet vanaf hier geen kopwerk meer en met drie man wisselend in de voorhoede wordt Midden Beemster bereikt. Daar is de puf er aardig uit en nemen de mannen even rust voor een hapje en een slokje. Beter was om dit niet te doen en dat blijkt als zij weer op de fiets stappen. Het gaat in het begin even moeizaam en bij het oprijden van de dijk bij het NH-kanaal schiet bij Martin de kramp in zijn dijbeen. De drie zien hun kans en rijden er snel vandoor, Martin al stretschend op zijn fiets achterlatend.

Met het voordeel van rugwind weet Martin echter in Purmerend het groepje weer bij te halen en kan het complete kwartet de laatste kilometers afronden. In Purmerland schiet de kramp nogmaals bij Martin toe, maar de anderen zijn zo moegestreden dat hij het drietal ook nu weer terug kan halen. In een mooi groepje van 4 komen zij met een gemiddelde snelheid van 32.6 kilometer per uur en een rijtijd van 4.55uur aan de meet in Oostzaan. Daar zitten ze, in het zonnetje uit te puffen Jan, Ron, Erick en Martin de V. uitgebreid aan het bier. Ha... "Wij zijn om half acht vertrokken" roept Ron "en we hebben het in 5uur en 10 minuten gedaan". Martin merkt nog op dat het goed afspreken is met Ron en dat het ook erg gezellig was om met de hele groep te starten, waarna de fietsen worden verruild voor een terrasstoel en een lekker potje bier. Ervaringen werden uitgewisseld en na het eerste biertje volgden er rap nog vele. In de tussentijd kwamen ook de andere verloren wagons aan de eindstreep en deelden ook zij mee in het feestgedruis. Kortom een mooie rit, mooi weer en gelukkig geen pech of ongevallen. Het was formidabel.

Giant.

Naar boven


Editie 2008
tegeltje
Daan en Bob
Erick, Martin en Jan
naar Medemblik
naar Medemblik
Zaterdag 21 april 2007
Even na 8 uur is het zo ver, we vertrekken uit Oostzaan met 8 leden van de BTBC en nemen 3 gastrijders, waarvan één zich voorstelt als collega van Willem V. in ons kielzog mee. De collega heeft van Willem een speciale uitnodiging zodat hij van Willem met ons mee mag rijden. (dat hij nog collega's heeft!) Een 2e gastrijder is Herman de tenniskampioen en de 3e ??. Het is nog redelijk fris en een aantal zijn blij dat zij hun overschoenen en handschoenen hebben aangetrokken (Mietjes!). In Oostzaan begint het feest al, de eerste en zeker niet de laatste alternatieve route. De Haal is namelijk afgesloten i.v.m. wegwerkzaamheden en wij worden direct via de Kerkstraat naar Zaandam gestuurd. Rijdend langs ons clubhuis worden wij uitbundig nagezwaaid door Sponsor Hans die aldaar zijn occasions aan het uitstallen is. Hij roept nog wat onverstaanbaars, maar zijn stem waait weg in de zuiging van de blauwe trein. Wij gaan er vanuit dat het goed bedoeld is. Piet koffie

Na Heemskerk volgen wij wederom een alternatieve route vanwege wegwerkzaamheden en tot overmaat van ramp heeft de organisatie de gore moed gehad om het mooiste stuk van deze Ronde (de bossen bij Schoorl) uit de route te halen ten faveure van de nieuwe startplaats "Alkmaar". Giant had er vanaf de start behoorlijk de gang in en tot zo'n beetje Schoorl heeft hij zijn best gedaan op kop te rijden om daarna regelmatig voorin of op kop in de 2e waaier zijn krachten ter beschikking van het collectief te stellen. Onze gasten (allen wieltjespikkers) maakten het ons regelmatig erg moeilijk. Er werd door hen nerveus en slingerend gereden, waardoor her en der wat irritaties ontstonden. Mede veroorzaakt door de nodige (bijna) ongevalervaringen uit het verleden werden in de richting van de slingeraars enkele rake opmerkingen geplaatst.

Door de drukte op de smalle wegen richting Schoorl valt de ploeg wat uit elkaar, maar in Schoorl (na 1.48uur) drinken we gezamenlijk een bakkie koffie met een appelpunt, aangereikt door een lieftallige en blozende jongedame, die zich na de nodige opmerkingen van Gerard snel uit de voeten maakt. Daan en dr. Bob gaan apart binnen zitten, de rest durft het aan om buiten het terrasje te pikken, maar op het moment dat de meute wil vertrekken gaan Giant en Piet bij Daan en Bob een 2e bakkie doen. Ondanks de aanmoedigingen om alvast te gaan rijden, de vier zouden ze wel weer snel inhalen, blijven zij Middenbeemster rustig tegenover het restaurant wachten.

Na Schoorl zet Willem van S. de toon door tegen de wind in flink tempo te maken. Tot Medemblik wordt wisselend op kop gereden en blijft het tempo hoog. Als we het viaduct over de A7 oprijden probeert Daan er vandoor te gaan. Giant en dr. Bob springen mee en de ploeg valt daar uit elkaar. In Medemblik (na 3.27uur) aangekomen blijkt dat Willem van S. moest afhaken vanwege een lekke band, maar in Medemblik groeperen we weer. Bij het sein 'we gaan weer' rijdt dr. Bob rustig weg en denkt vanuit zijn ooghoek te zien dat een blauwe groep hem volgt. Na 5 minuten Heeft hij al in de gaten dat het de blauwe trein niet is, maar desondanks rijdt hij rustig door, in de veronderstelling dat hij wel zal worden ingehaald. Waar hij echter geen rekening mee heeft gehouden, is dat de groep naar hem op zoek was gegaan. Bob werd namelijk na een paar kilometer gemist en besloten werd te wachten. Daan reed zelfs een paar kilometer terug op zoek naar Bob. Telefonisch werd contact nog gezocht met Bob, maar dit leverde niet meer op dan een voicemail van Bob, maar Bob zelf wordt niet gevonden. Uiteindelijk wordt ten einde raad besloten door te rijden en als de Blauwe trein uiteindelijk de controlepost in Berkhout bereikt staat Bob ze daar doodleuk op te wachten. Wederom is er wat irritatie, maar bij Aline, Hans en Connie vertrek is dat weer snel vergeten.

Daan is het geslinger van de gastrijders inmiddels meer dan zat en zet de teller gelijk tegen de veertig, hij wordt daarbij geholpen door Giant en Willem v. S. Een aantal renners zitten op dat moment niet op te letten, zodat zij alles uit de kast moeten halen om weer aan te sluiten. Herman de slingeraar kan het tempo niet aan en heeft de ronde zelfstandig afgemaakt. Het tempo blijft hoog, maar niet zodanig dat er meer af moeten. Redelijk gedisciplineerd rijdt de groep naar Midden-Beemster (5.42uur). Tijdens de stempelpauze en het oppeuzelen van de bekende koetjesreep komen, Wijb en Dirk aanrijden. Zij rijden het laatste stuk met ons mee. Willem van S. heeft nog wat in reserve en sleurt de groep door Purmerend. Na Purmerland neemt Bob nog een stukje kop en rechtsafslaand de Haal in, komt tot ieders verbazing Dirk plotseling keihard voorbij rijden. Willem van S. en Giant gaan meteen in de achtervolging en Bob weet in een uiterste krachtinspanning weer aan te sluiten. Als Martin en Willem in het Twiske weer demarreren, moet hij toch weer een gaatje laten vallen. Gelukkig voor Bob heeft Koos dan nog kracht over om hem weer naar de koplopers toe te sleuren. Gelukkig waren we zo verstandig om de laatste 5 km lekker uit te rijden, of was het nou 5 meter? Zo arriveren we na een prachtige dag weer in het Oostzaanse.

Bij de sporthal treffen wij Ron J, Erick en Jan, die eerder waren vertrokken (zie hieronder het relaas van Erick) en worden traditioneel een paar biertjes genuttigd. Het gesprek gaat al gauw over het meenemen van gasten die slingeren en niet in een groep (waaier) kunnen rijden. De meningen zijn uitgesproken, willen wij (redelijk) veilig blijven rijden, dan willen wij niet meer dat onbekenden zomaar meerijden. Onze veiligheid komt hierdoor in gevaar en komt de onderlinge relatie niet ten goede. Hans en Karin krijgen schilderij

Na een biertje of wat ontstaat er op het terras wat beroering. Kom op we moeten weg ! De winkel sluit zo !. De familie en Blue Train Bikeclub sponsor Dral bestiert al 100 jaar een handeltje in fietsen in Oostzaan. Ook de Blauwe Trein wil hier even bij stil staan en heeft besloten Hans en Karin op deze dag te feliciteren. De groep trapt richting de Kerkstraat en stapt de winkel binnen, waar het nietsvermoedende stel de laatste klanten de deur uit proberen te werken. Zij gaan immers een weekeindje relaxen in een vertroeteloord. De groep Blue Train Bikeclubleden wordt als maar groter. Een paar kratjes bier en flessen frisdrank worden pontificaal voor de deur gezet.

Hans en Karin worden naar buiten gelokt en Piet begint een speech af te steken waar de vlammen vanaf slaan. Het echtpaar is duidelijk aangeslagen en na het overhandigen van cadeaus en een speciaal voor dit doel vervaardigd Blue Train Bikeclubschilderij wordt een traantje weggepinkt. Het hele drama wordt door een verslaggever van het Kompas op de gevoelige plaat vastgelegd en Piet verkoopt (later) zijn speech aan de man, die en passant aan Piet nog een paar verduidelijkingsvragen stelt . Als afsluiter worden de laatste biertjes verdeeld en laat de groep een diep ontroerde familie Dral achter. Hans en Karin, wij wensen jullie nog vele jaren fietsenhandel toe !.

Giant, Dr. Bob, Hushovd en VanS

bluetrain bij dral
Jan heeft mij gevraagd om een kort stukje te schrijven over 'onze' Ronde van Noord-Holland en ik weet wel waarom..... Leuke stukjes over jezelf schrijven en je mede fietsmaten Martin de Vries, Jan Plooyer en Ron Jagtman, dat laat hij liever aan een van zijn trouwe knechten over. De vrijdagavond voor de Ronde heb ik nog contact gehad met mijn kopman Jan Plooyer over de te volgen tactiek. Ik kreeg de opdracht met iedere ontsnapping mee te gaan om er voor te zorgen dat het titanengevecht tussen Martin en Jan in het voordeel van mijn grote voorbeeld Jan Plooyer zou uitpakken. Waarschijnlijk is Ron met dezelfde opdracht uit Landsmeer vertrokken. Na dit stukje theorie nu de praktijk, zoals die zich tussen 07.00 uur en 12.15 op die bewuste zaterdag heeft voltrokken.

Na 2 kilometer reden we op ons gemak met een kalm gangetje tussen de 30 en 35 km per uur en bleek plotseling Martin te ontbreken. Hij bleek zicht te hebben verstopt in een achterblijvend pelotonnetje. Ron heeft op dat moment, zoals een echte knecht betaamt, direct contact gezocht met zijn kopman. Hij kreeg wat opdrachten toegeschreeuwd en ter hoogte van de Zaanse schans resulteerde dat in een terugkeer van Martin en een gezellig samenzijn van ons kwartet.

Ook ik kreeg mijn opdrachten, maar wat ik als superknecht niet kon verhinderen was dat ter hoogte van Westzaan een groepje bekende jongens van de schaatsbaan ons voorbij snelden met alle gevolgen van dien. Tot Alkmaar reden wij hierdoor gemiddeld 35 en vanaf Schoorl naar Medemblik ging de beuk er echt in en stond de teller constant rond de veertig. Martin en Jan hadden zich waarschijnlijk een dag vergist, de wedstrijd was immers een dag later op zondag, maar het resultaat daarbij was dat wel dat wij superknechten (Ron en ik), ons vooral bezig hielden met eigen lijfsbehoud door met alle macht in het wiel te blijven van onze respectievelijke kopmannen.

Iets voorbij Hoorn in een heel lief en onschuldig dorpje gebeurde er iets wat we eigenlijk niet mogelijk hadden gehouden. De heer de Vries kreeg kramp !!. Jan, die in eerste instantie medelijden toonde zag hierin aanleiding om het zeker drie minuten iets rustiger aan te doen. Daarna was het over met de cadeautjes en gaf hij vol gas, waardoor wij gedrieën de grootst mogelijke moeite moesten doen in het achterwiel van Jan te kunnen blijven. Zo ging hij maar en ramde door richting Midden–Beemster. Mijn onoverwinnelijke kopman, mijn idool, mijn grote voorbeeld en grote vriend Jan bleef keer op keer gas geven en gaf daarbij een knap staaltje wielrennerij weg. Het grote drama van Martin bleef hem parten spelen. De kramp schoot keer op keer in zijn benen terwijl hij toch zo zijn best deed.

Midden–Beemster werd gehaald en na een overheerlijk koetjes reepje kreeg ik het gevoel dat de rest van de Ronde gezellig zou worden uitgereden. Dit bleek wederom een grote vergissing en pas in Purmerland kreeg ik de gelegenheid wat uit te trappen. Ron, die zich de gehele dag had kunnen sparen, kreeg daar van zijn kopman de opdracht te ontsnappen om nog wat gezichtsverlies voor het koppel te kunnen redden. Ron gaf gas, maar zonder moeite wist jan hem uit zijn droom wakker te schudden. Deze zinloze poging eindigde net zo snel als hij bedacht was en Jan wist met lengtes voorsprong in Oostzaan te arriveren. Uiteindelijk konden Martin en ik op enkele minuten achterstand onder de ereboog door de Oostzaanse sporthal benaderen.

Ergens onderweg hebben wij ook nog een lekke band gehad, maar dat mag geen naam hebben. Bij de sporthal veroverden wij een plekkie bij de tap en lieten wij ons de welverdiende biertjes lekker smaken. Ik heb het er slechts bij é.én gelaten, maar wat de anderen hebben gedaan......?

Erick

Naar boven


Editie 2007
tegeltje
Gerard en Wijb
speech Piet
Hans, Karin en Puk
Piet
Zaterdag 23 april 2005
Op verzoek van het bestuur van onze Blue Train Bikeclub een verslag van mijn hand. Ik zal niet proberen het niveau van onze gewaardeerde Willem Visser te evenaren, dat is immers in accentloos Oostzaans geschreven en ik ken wat dat betreft mijn plek als "import Oostzaner". Voor het eerst dit jaar eens in de voorspelling een zonnige tocht, dus om 8 uur vol goede moed, bepakt met bananen, krentenbollen en het nodige vocht naar de sporthal getogen voor de inschrijving. Op het parkeerterrein staan de Blue Train Ladies uit Oostzaan al klaar voor de start met onder hen Wybrand, Johan en Gerard, samen met voor mij nog een aantal onbekende sportievelingen. Mijn opmerking naar Wyb of hij echt meeging met die..... ik kon m'n zin niet eens afmaken, viel verkeerd uit. Ik wilde dus gewoon vragen of hij de 100 ging rijden !!? Met m'n staart tussen de benen dus maar snel naar binnen gegaan, nog wel even de dames een fijne tocht gewenst. 5,50 euro gestort en met de stempelkaart terug naar de start. Daar waren inmiddels al wat bekenden gearriveerd. Dirk had wat moeite met z'n helm (stickertje voor.. ), Daan had nog wintertijd op z'n klok en Henk had een wat vreemd verhaal over het wel of niet inschrijven. Met z'n zakgeld van 5 euro naar binnen, wilde zijn 10 euro niet "stukmaken" en die 5 euro had hij kennelijk nog nodig voor snoepjes onderweg, dus... vul het verder zelf maar in. Henk, je zou eens moeten gaan praten met die bestuursvoorzitter bij de Nuon ! logo ronde NH

Afijn, Dirk, Tinus, Giant-, Willem, Willem V, Hans Tuin, Henk, Daan, Koos en ondergetekende waren er klaar voor en vertrokken rond half 9 voor de 160 kilometers door het fraaie Noord–Holland. Wat een luxe zo'n thuiswedstrijd. Jan bleek al om 7.30 uur gestart te zijn met z'n schaatsvrienden, Richard mocht ook mee en Bob was al om 7 uur weggegaan vanwege de oppas thuis.

Het plan was om door te rijden tot aan Schoorl voor het bekende bakkie. Zoals inmiddels bekend zijn we echter als club niet zo goed in plannen maken. Een prima start, wel wat drukte op het parcours, maar vanaf Castricum ging de Blue Train pas echt draaien. Daarvoor was Willem V. kennelijk nog op zoek naar de heuvels van vorige week, want hij schaarde zich achterin en keek wat glazig door het NH landschap. Ook had hij op besneeuwde toppen gerekend, z'n windjack wapperde om zijn atletische lichaam, terwijl anderen met slechts een thermootje de tocht waren begonnen. Gelukkig ontfermden Giant en Willem van Schaik zich als een heuse waaier over Willem. Na een goed gesprek ter hoogte van Limmen, vooral met Daan en Dirkie over hun formule III start, was de zaak helder. Een aantal gemotiveerde woorden en natuurlijk positieve feedback (Homo's, eikels, kijk eens om, koop een spiegel...) bracht een totaal andere koers op gang. Lekker waaierend togen we naar Egmond en Bergen. Op de lange weg langs de duinen komen we de dames tegen. Gerard was onherkenbaar en reed als een jonge God tussen de dames, ze al opduwend (met handjes op het stuur) in Noordelijke richting. Johan keuvelde wat over bloemetjes en bijtjes en keek verliefd uit z'n ogen, maar Wyb wist de groep te ontsnappen. Hij stapte van het een op andere moment in de rijdende Blue Train en keek zelfs niet meer achterom. Met een bevrijdende blik schaarde hij zich in het peloton. sfeerbeeld Noord-Holland

Eerst stempelen in Schoorl (behalve Henk), Rabo–Bank bruistabletje scoren, en na binnenkomst van de dames er met een rotgang weer vandoor. Natuurlijk geen koffie, eerst nog een stukkie door naar Medemblik. Onderweg liep de waaier prima. Wel een wat onrustige koers, zeker door het aansluiten van een stuk of 10 andere fietsers. Met een gemiddelde van zo'n 35/36 via Heerhugowaard, Middenmeer en Abbekerk naar Medemblik. Wat gebeurt er bij Noord–Scharwoude ? Hans Tuin had bij de start contact met z'n familie en het ontvangstcomit&eactue; zou hem daar begroeten. Hans ging met een ongelooflijke drive naar voren en pakte de laatste kilometers de kop, goed voor de foto. Al glunderend rijdt hij Noord–Scharwoude centrum binnen, maar helaas geen ontvangst. Wat hadden we het hem gegund. Al huilend wist hij zich te herpakken en troostend zetten we hem weer in de "bus". Op dat moment was onze berggeit Willem V. al achterop geraakt. Het vlakke landschap kon hem niet boeien, de uitdaging was weg, dus z'n gemiddelde ook. Het advies om onderweg de route 100 te pakken nam hij niet serieus, dus dacht hij dan maar een hereniging in Medemblik. Vooral het laatste stuk voor Medemblik was zwaar, tempo lag ondanks tegenwind rond de 35 en de groep viel wat uiteen. Het lukte zelfs mij af en toe voor machinist te spelen, al ging het niet heel erg soepel. Als een echte Blue Train rijden we Medemblik binnen. Eerst weer stempelen (behalve Henk) en dan op zoek naar een terras in de zon. De gebroeders Schouten, zoals bekend een neus voor de beste plekjes op horecagebied, zaten al breeduit in de zon. Door hen getracteerd op een lekkere koffie met appeltaart en slagroom, wachtend op Hans en Willem van Schaik ? Niemand had opgemerkt dat Willem eraf was gegaan. Na zo'n 10 minuten schoof hij al briesend aan tafel. Wat was er gebeurd, hij rijdt terug om Willem te halen, gaat dan weer vooruit en verliest zijn beenstukken, dus weer terug en weg is de groep. Ik vind het trouwens ongelooflijk dat hij rijdend z'n beenstukken af kan doen, maar lullig was het wel. Opbeurend zoals we zijn : "we stoppen alleen als je je armstukken verliest en je hebt er toch nog 1, dus dan heb je altijd 1 warm (middelste !) been", bracht hem weer tot bedaren. Ook Hans schuift dan gelukkig weer aan, het gaat nog prima met hem !

Op het moment dat de Schoutens de euro's op tafel gooien, draait Willem V. het terras op. We kijken elkaar aan, is het hem echt, jazeker. Dus snel een koffie met appelgebak (en doggy–bag) voor Willem laten aanrukken, alsmede een half litertje zuurstof. Na een verbale herstart brengt hij zijn ervaringen, maar dan zitten wij alweer op de fiets. De haas van Willem was ook zojuist het terras voorbijgereden, dus hij kon niet achterblijven. Tegen 12 uur rijden we Medemblik uit, richting Andijk. De straffe wind nog steeds schuin tegen, het blijkt voor Willem en Hans iets teveel van het goede. Ze besluiten samen de tocht te volbrengen, verstandige keuze..... Had ik beter ook kunnen doen.

Na wat waaieren over dijkjes en binnenwegen gaan we stempelen in de buurt van Enkhuizen (behalve Henk) en maken dan de afspraak het gemiddelde wat te laten zakken, we reden namelijk zo'n 38 of 39. Het zal jullie niet verbazen dat die afspraak wel zo'n 100 meter bleef staan, immers Daantje neemt de kop en vat mijn opmerking dat we gemakkelijk boven de 40 kunnen wel erg letterlijk op. Gevolg was dat ik al bungelend aan het elastiek Hoorn wist te bereiken, gelukkig met hulp van die trouwe Willem van Schaik en Martin Taams. Even later sluiten we ons na Bobeldijk aan bij Giant en Koos en in een groep van 5 rijden we achter de kanonnen naar de volgende stempelpost in Midden–Beemster. Daar volgt een hereniging en dus opnieuw weer een stempel (–1) gehaald. De chocola doet wonderen, ik sta echter wel te trillen op mijn benen. Het is echt op, gemiddeld staat op de teller op zo'n 32 ! sfeerbeeld Noord-Holland

Het laatste stukkie natuurlijk samen rijden, toch ?? Eerst gaan we een veilige alternatieve weg zoeken in plaats van de dijk langs het NH–kanaal (behalve Martin) en even later rijden we voorbij Purmerend alternatief rechtsaf naar Purmerland, behalve Martin en Giant. Natuurlijk wachten we wel op ze, toch ?? Jammer maar helaas, de Blue Train is niet meer te stoppen en de voorste wagon (Dirk, Wyb, Daan en Henk) rijdt als intercity door naar Oostzaan. Kort daarna volgt de rest, moe maar voldaan bereiken we de finish op 157 kilometer, gemiddeld ruim 31 op de teller ! Het was op dat moment kwart over twee. Ik lever alle stempelkaarten in (behalve die van Henk) en breng de mannen enthousiast een fantastische herinnering, maar... ik krijg de meest vreselijke opmerkingen en verwensingen naar mijn hoofd geslingerd, immers er was maar 1 wens en dat was BIER ! Helaas moesten Daan en Henk naar huis, dus met de anderen nog even lekker een plek in de zon opgezocht en zo'n 7 rondjes bier later herenigd met Hans en Willem V, althans lichamelijk wel, geestelijk volgde hij na ongeveer een kwartier. Hij had zo hard gereden dat z'n fiets het had begeven. Het titanium frame was gebroken, kennelijk niet bestand tegen het vlakke NH landschap. Hij was zelfs niet meer in staat zijn tegeltje op te halen, maar na wat bruisend vocht kwam hij weer tot bewustzijn. Ook schoof Jan nog even aan, na eerst z'n schaatsvrienden blut te hebben gedronken, kwam hij belangstellend aanzitten. Hij was de enige met bier uit blik en had daar meteen zo'n snelle flitsende bril bij gekregen. Het mocht de pret niet drukken, dus pas laat in de middag vertrokken. Ik had beloofd Willem V door de Kerkstraat naar huis te duwen, maar dit was niet meer nodig. Geheel op eigen kracht behaalde hij zijn huis. Hij vertelde nog wel dat zijn vorm van de dag te maken had gehad met een inenting voor Turkije, maar ik had beloofd dit niet verder te vertellen, dus dat doe ik dan vanzelfsprekend ook niet !

Man van de tocht was voor mij Willem van Schaik. Ondanks zijn eigen frustratie om ruim 25 km. alleen te moeten rijden is hij wel weer bereid in de achterhoede mij een lift te geven. Ik weet zeker dat hij mij over het dooie punt heeft getrokken. Willem bedankt !!

Ik vind het trouwens jammer dat we niet met z'n allen hebben gereden, ondanks de vele inspanningen van Giant om de groep voor deze dag bij elkaar te krijgen. Dit kan ook anders ! Al met al zeker een fantastische tocht, lekkere thuiswedstrijd, bekend parcours en natuurlijk prachtig mooi weer. Ik kijk al weer uit naar de volgende, voor mijzelf de 11–steden trip op de 2e Pinksterdag. We zien elkaar weer op de zondagmorgen, dinsdag– of woensdagavond, of misschien wel op donderdagavond !!

PrinciPiet.

Naar boven