Blue Train Bike Club Zaanstreek/Waterland
Verslagen racefietstraingen:
BTBC racefietstrainingen, afhankelijk van het weer elke zondagochtend 9.30 uur vertrek op de racefiets vanaf het kerkplein in Oostzaan                De woensdagavondtrainingen zijn gestopt.
WillemV Europees jeugdkampioen ???
De mannen in Lelystad

Staand vlnr WillemV, WillemS en Wijb. Zittend vlnr Erick, Tinus, Jan, Hans en Ron. Vooraan Piet.

Op de eerste zondag van Mei, was er toch nog wel een redelijke opkomst op het Kerkplein.
De meesten waren toch wel een beetje bang om in de regen terecht te komen die in de loop van de ochtend voorspeld was. Ron H was afgemeld, want die had zaterdag al in Limburg getraind. Dirk is op hoogte stage op Tenerife en de overige afwezigen lagen waarschijnlijk nog achter een gebreide broek uit te slapen! We vertrokken met de net 57 jarige Willem, die na een avondje bieren in topvorm verkeerde.

Verder waren present Erick, Jan, Piet, Bob, HansD, Willem V, Martin T, Ron J en ondergetekende!
Ron J kwam er in de Haal bij en later bij de Kipslinger meldde Willem v S zich nog voordat we het verjaardagslied voor Willem konden aanheffen. Willem had wederom een hoofdprijs te pakken, want Angelique, de herbergierster, wilde absoluut trakteren op Appelgebak met slagroom!
Haar zoon Sam had net de gouden medaille gewonnen en was tot Europees kampioen biljarten gekroond! (in de klasse tot 21 jaar)

Bob was al eerder op een korter parcours weer richting Oostzaan gedraaid om verschoond van de regen te blijven. (en had de dag ervoor met Aline nog 100 plus km gemaakt in het zonnetje)
Ron, Jan, Erick en Tinus maakten nog een extra lus naar de brug bij Alkmaar en sloten zich later aan bij de feestvreugde in kroeg de Kipslinger!

Het werd een gezellige rit terug met een straf tempo en zelf kwam ik met ca. 65 km op de teller Oostzaan weer binnen vliegen We waren net voor de regen binnen de poorten!
Willem nog bedankt voor al die bakken koffie en andere stimulerende middelen!

Wijb

Naar boven


Racefietsverhalen
filmpje training
zondag 3 mei 2015
zondag 25 mei 2014
zondag 11 mei 2014
zondag 19 mei 2013
laatste rit 2012
terugblik 2012
zondag 29 april 2012
zondag 11 december 2011
zondag 2 oktober 2011
zondag 17 april 2011
zaterdag 26 maart 2011
zondag 20 maart 2011
zondag 6 februari 2011
zondag 23 januari 2011
zondag 9 januari 2011
zondag 19 september 2010
zondag 13 juni 2010
zondag 29 maart 2008
zondag 20 mei 2007
zondag 6 mei 2007
zondag 29 april 2007
Woensdag 11 april 2007
Maandag 9 april 2007
Woensdag 4 april 2007
Zondag 1 april 2007
Woensdag 28 maart 2007
Zondag 11 maart 2007
Rondje Markermeer 25 mei 2014
Ron pech Mooier weer kan je volgens mij niet krijgen op een zondag met het Rondje Markerwaard op het programma. Weinig wind en ook nog eens vanuit de goede hoek dus werd gekozen voor de route tegen-de-klok-in.
Eerst naar muiden en dan Almere en Lelystad.

In Amsterdam-Noord vlak voor de Schellingwouderbrug brak er een spaak in het achterwiel van Ron J. Na een inspectie toch maar doorrijden ondanks de slinger in het wiel. Even voorbij Lelystad gaf toch de buitenband het op en knalde uit elkaar. De band had te lang aangelopen aan het frame en was daar weggesleten. Een telefoontje naar het thuisfront was de enige oplossing om Ron op te halen.

Richard soes De overige renners vormden langs de dijk een voorbeeldig treintje en met een constant tempo van iets meer dan 35 km/u werd Enkhuizen bereikt.

In het haventje van Stede Broec wachtte de koffie met de onvermijdelijke appeltaart. Met als uitzonderingen Piet en Richard zij kozen voor de Roomsoes met Aardbeien!

De wind speelde ook nauwelijks een rol in de laatste 50 km en met redelijk gemak werd Purmerend gepasseerd. Hier namen we afscheid van Martin de V. en John v Dijk. Zij gingen via purmerland naar Landsmeer.

De rest reed via de zuiderweg naar zaandam, hier werd Richard afgezet en met 147 km op de teller reden we oostzaan in.

Prima training, opvallend was het goede rijden van Hans T. en Richard!

Hans D


Waar de mannen die een kilometer op kop gingen rijden, gekozen hadden voor het gunstigste rondje, hadden er toch nog 4 blauwe rakkers de moed om op tijd en het klassieke rondje te rijden.

Nadat Johan op wielen van € 1.800,- bij de Woude een extra lus pakte, gingen Henk, Daan en ondergetekende voor de slingerweg langs Driehuis. Gezien het tempo was de Kipslinger nog niet open en denderden we langs Avenhorn en moesten we bij Grosthuizen eerst 2 rondjes rotonde afremmen om rechtsaf naar Oosthuizen de inmiddels stevig wakkerende tegenwind te weerstaan. De 10 uursploeg kwamen we ergens net voor purmerend tegen. Dat was ook het moment dat er wat fysieke malheur bij Henk opspeelde. Waar Willem V. eerder deze week poging deed wat specifieke stijve spieren bij "de Whatsapp" groep te ontwikkelen, bleek dit op een geheel andere plek bij Henk op te komen.

Deze keer de hele Zuiderweg afgereden en we waren rond elven weer bij moeder de vrouw aan de koffie. Het gemiddelde zullen we deze keer maar niet noemen.

Willem van Es

Naar boven


25 mei 2014
Piet soes
appeltaart
Jonge honden rijden in hondenweer
Jan en Daan Je neemt de zondag van moederdag met een beetje wind en regen. Daarbij doe je Jan Plooijer zonder medicatie. Zet daar achter Hushovd met fiets maat 61. Ga bij de kerk staan en kijk of er nog een paar bijkomen. Dat had ik kunnen weten: Niemand, Mietjes!

Jan gaf het start schot met 37+ door Oostzaan, dan windje mee met 40+ naar purmerend. We gaan de dijk op naar Alkmaardermeer. We hebben windje 8 tegen en Jan blijft maar boven de 30 fietsen. Bij de brug aangekomen had ik al drie jassen uit gedaan.

Maar Jan in volle galop naar de Rijp en dan zeg ik 50+++. Dan door De Rijp keurig 35. Maar van de brug af de Beemster in, is het weer hup 40+++.

Toen we in Purmerend aan kwamen zag ik de wereld als een doedelzak aan. Maar we moesten de Wormer nog in, waar we weer vollebak tegen hadden en Jan weer 30++++ ging rijden. Over de brug heb ik toch maar gevraagd of we het laatste stukje een tandje minder kon.
Dat deed hij gelukkig ook, maar dat was nog 31 en ik lig weer met moederdag op de bank.

Maar wel gedaan slappe happen!

Groet van de twee mannen die het weer het weer lieten en een top rondje hebben gereden.

Daan

Naar boven


Rondje Markerwaard op 19 mei 2013
Dames en Gerard Omdat de weergoden REGENBUIEN in het vooruitzicht hadden gesteld voor 2e Pinksterdag en we daardoor de Elfstedentocht (halve) in het water zagen vallen, werd besloten om vandaag een rondje Markerwaard te rijden. De dames Aline, Ineke en Karin zagen daar ook een uitdaging in en zo stonden we met in totaal 3 vrouwen en 6 mannen om 8.00 uur aan de start.
Johan, Jan (ja, wie had dat gedacht...), Ron v.H., Gerard, Bob en ondergetekende vormden de begeleiding voor, wat later zou blijken, het vrouwelijke supertrio. Uiteraard werd er met een sociaal tempo begonnen en reden we om 9.13 uur Hoorn binnen.

Jan en Bob De keuze om de ronde "met de klok mee" te rijden bleek een goede want de wind kwam ongeveer uit het noorden. Daardoor hadden we alleen het stuk naar Enkhuizen tegenwind maar dat was goed te doen achter de ruggen van Ron en Bob. De dames vermaakten zich prima en er was geen reden om het tempo, wat tegen de 30 km/u lag, aan te passen. Ook niet toen door de kopmannen werd besloten om de koffiestop in Lelystad te houden. Dit betekende toch dat eerst nog de Dijk genomen moest worden voordat we even van de fiets konden stappen.

De ongelooflijk grote wolken muggen aan het begin van de Dijk zorgden voor ongewild veel vleeshappen. Toen het fietspad over ging naar de linkerkant aan het water hadden we daar geen last meer van. Langs de dijk ging het tempo iets omhoog en lag toen vaak op 33 a 34 km/u.

Bob Met bewondering keek ik naar de lady's en stelde vast dat we te maken hadden met echte doorzetters want er was totaal geen aanpassing van de snelheid voor hen. De conditie en kracht in de benen zou nog menig mannelijk Blue Train lid jaloers kunnen maken. Brutaal namen ze af en toe de kop van het pelotonnetje over.

In Lelystad, bij de ingang van het monument van commercie, Bataviastad, is het italiaanse koffiehuis.
De koffie smaakte heerlijk en ook de appeltaart was perfect (bedankt Jan en Bob). Daarna weer lekker met de wind enigszins in de rug op naar Almere. De Libelle Zomerweek maakte dat we hier iets rustiger moesten rijden want er waren te veel Libellevrouwen op het fietspad. De brug naast de A6 was voor Jan, Ron en Bob een heuveltje waar ze de beenspieren even konden testen. Bob liet zien dat er op dit moment maar een de sterkste is. Tot in de laatste vezels van zijn spieren gemotiveerd om die Italiaanse Dolomieten over te walsen. Als het paard, Pina Dogma, in galop gaat is deze niet meer te stoppen.

Wie denkt dat Jan van heel ver moet komen heeft het mis. Jan heeft alle medische misere van zich af gegooid en zit al in een goede "flow" en blijkt al ongeveer 2000 km getrained te hebben.
Johan, over wie verschillende leden openlijk hun twijfels hadden voor wat betreft zijn fietsconditie, bewijst dat 's winters lopen en zichzelf goed verzorgen een goede basis geeft. Hij reed als vanouds: sterk, attent en zonder een spoor van vermoeidheid. In Muiden hadden we de Sluis "tegen" en moesten we even wachten. De verleiding was groot om daar weer even te stoppen, maar er werd besloten om door te rijden.
Ik voelde daarna enige krampsignalen maar die ebden gelukkig weg.

Achter Bob aan door Oud Diemen. En toen was daar opeens de Schellingwouderbrug. Weer een beentester. Aline beledigde een SpartaMetrijder door bij de man in het wiel te gaan zitten en vlak voor de bovenkant van de Brug hem te passeren. Even laten zien wat een stel mooie benen kunnen...

Ineke, die tot dat moment de koers volledig in haar macht had, besloot een demarrage te plaatsen en liet de mannen verbluft achter. Karin volgde haar en ook zij nam afstand van het peloton.
In Amsterdam Noord hergroepeerden we en hebben daar Ron afgeleverd. Ron heeft ongeveer 141 km op kop gereden samen met Bob. Gerard overzag alles en stelde vast dat het weer "toppie" was gegaan.

Moe maar voldaan waren we om 13.40 uur weer in oostzaan (dat rijmt). Rijtijd 5.04, gem. snelheid 28.2, totaal 142 km.

Voor de mannen die morgen toch gaan: Sterkte en veel plezier in Fryslan!

Hans D

Naar boven


Laatste rit 2012
Jaaaa en toen was het weer zondag,

Ik besloot om 8.55 mijn bed uit te gaan ondanks dat er een heel goede reden was om dat niet te doen maar Fietsen gaat nou eenmaal vóór het meisje.
Er moet getrained worden want in september wacht ons weer een zwaar weekje. Iets in mij zei dat het nog veel te vroeg in het seizoen was om al bij weer en WIND op de fiets te stappen, maar Bob was erg overtuigend. Dus 9.30 uur precies bij de kerk en ik trof daar Wullem, Ron en Bob. "We wachten nog even op Piet" zeiden de mannen "Hij komt zeker!" volgens Wullem want gisteren heeft hij dat beloofd.

9.35 vond Bob het genoeg en reed nog even naar het begin van de Kerkstraat om te kijken of Piet er aan kwam maar geen blauw mannetje te zien, dus rijden maar.

In vliegende vaart naar Purmerend (we reden daar ongeveer 45 km/u) en het kopwerk beviel mij goed, geen last van de benen en ik had er vertrouwen in dat het de verdere rit ook wel zou gaan. Ron 2 sloot ook aan zodat we met 5 blauwe mannetjes waren.

Langs het NH kanaal was er een klein tegenwindje (7 op schaal van Beaufort). Ook daar deden Ron en ik het kopwerk om Wullem zoveel mogelijk uit de wind te zetten met het oog op de eindsprint.

Bob reed ongeveer 50 mtr. voor ons om het wegdek te verkennen. Bij de brug aangekomen was er een misverstand over de te vervolgen route Bob wilde Links Ron, Wullem en ik rechts en Ron2 wilde rechtdoor (maar dat kon niet).
Als we nou via Alkmaar naar Heiloo rijden en dan Egmond om zo in de luwte van de duinen naar Castricum te rijden? opperde ik. Daarna via Beverwijk naar Zaandam, zo hebben we zo min mogelijk tegen de wind. Iedereen was razend enthousiast en zo gezegd, zo gedaan. Bij Alkmaar wilde Bob nog even over het Industrieterrein Boekelermeer, om te kijken of er nog vrije kavels waren. Nou die waren er wel en de wind woei daar lekker overheen. Gelukkig was het voor Wullem bekend terrein want hij wist een vaag bruggetje die het industriegebied verbond met Heiloo, zo kwamen we daarna toch nog in Egmond.

Wullem en ook Ron smeekten om KOFFIE maar er was geen stationsrestauratie meer in Castricum. (!) Dus door naar Heemskerk, Bij de verbindingsbrug naar Assendelft was een restaurant bij een sportcomplex en omdat er enkele renners er uit zagen alsof ze een vreselijke inspanning hadden verricht besloten Bob en ik even te stoppen voor een snelle bak. In het restaurant schonken ze een overheerlijke cappuccino (nog bedankt Bob) en heel langzaam kregen de 2 renners in kwestie weer wat kleur op de wangen. "Niet te lang zitten, dat is niet goed voor de spieren" volgens Bob. Ik hield daarom mijn helm op en handschoenen aan zodat we weer snel op de fiets zaten. Via Assendelft en Zaandijk langs de Zanse schans, waar we ongeveer 300 Chinezen moesten ontwijken, vlogen we voor de wind weer naar Zaandam.

Langs Poelenburg hebben we nog op Wullem moeten inpraten want hij wilde Marion bellen om hem op te halen want de pijp was leeg, het kaarsje uit, de benen vol.

Op de kerkstraat was de eindsprint eigenlijk een formaliteit: 1e Bob (kip) met een banddikte 2e Hans (leverworst) 3e Ron (Slagroomtaart), Wullem en Ron2 deelden de 4e plek (maar nog altijd goed voor een tegoedbon van de plaatselijke fietsenmaker).

Vol vertrouwen kwam ik thuis en merkte bij mezelf dat het met de conditie wel goed zat, voorlopig hoef ik niet meer te trainen.

Ik zie het wel in augustus als het mooi windstil weer is, dan stap ik 's avonds wel een keer op de fiets, rij 30 keer tegen de A7 brug in de wormer op en dan heb ik genoeg klimspieren...

Vanmiddag werd ik om 17.30 uur wakker, Karin riep dat het eten klaar was, het glas Pommerol rode wijn bracht me daarna weer in diepe slaap...

"wat ga jij nou doen?" vroeg Karin net. "Even een verslagje schrijven en dan naar bed."

Greetings and a happy New Year!

President

President

Naar boven


Terugblik 2012
In mijn bekende stijl heb ik een verslag gemaakt van het roerige wielerjaar 2012: Hier vindt u het verslag

Wullum

Wullum

Naar boven


Zondag 29 april 2012
The week after: Ronde van Noord–Holland regen en een groepje van 4 en 5 Blauwe rakkers, de woensdag met 2 verzopen blauwe/ fluorgele mannen.
Nadat ik zaterdag op merkwaardige wijze een SMS op huistelefoon ontvangen had dat er gefietst zou worden (nieuwe methodes van dhr. Van Heel om ons in de war te brengen?), was ik er vroeg bij op zondagochtend. Dochterlief is inmiddels aan het duurtrainen en daar ondersteunen we haar bij harte mee. We hadden alleen niet begrepen dat dit "zo laat mogelijk thuiskomen na uitgaan" is. Na zaterdagochtend om 6:15 en vanochtend om 5:45 welterusten gewenst te zijn, vragen we ons af wat koninginnenacht zal brengen. Wakker was ik in ieder geval op tijd!

Aangekomen bij het kerkplein bleken Erick Wit met ongepoetste Koga na het mooie Ronde van Noord–Hollandweer en Henk met een GIANT windbreaker de enigen te zijn. Toen maar met de schaatsploeg gelijk gestart en halverwege Oostzanerrijweg Martin de V en Ron J. die aansloten.

We hadden allen onze eigen doelstellingen: Martin, door de 2 bandenwissels van Jan Plooyer bij rondje IJsselmeer goed zwaar verkouden geworden (beroepsziekte?), zat voor het eerst sinds 2,5 week op de fiets. Erick wilde hard, maar zo kort mogelijk. Henk wilde uit de wind en Ron blijkt 1,5 maand voor Paris–Roubaix in 3–strijd: Ga ik mee met de boys, ga ik mij toeleggen op de hele triathlon als Lance Armstrong (Ron heeft beroepsmatig nogal wat met water te doen en hier talenten voor ontwikkeld, en waarom dan niet van je beroep je hobby maken!) of... ga ik toch 30 maal over de Purmerlandse keien (liggen achter de kantine van SC Purmerland op het erf van Jan van Aart van zwarte Wullem op het erf) als voorbereiding op de kasseien?

Bij de molen van Neck bleek Ron verdwenen: Hij had te elfder ure besloten de Ron Jagtman Classic te rijden.

Met een grijze lucht en NO 4–5 wisten we Erick om te praten om niet via de Rijp, maar Avenhorn te rijden, en ja, het tempo zou gezapig zijn. Na Schermerhorn en de Kipslinger rechts gelaten te hebben stond de teller op 34,8 gemiddeld. Vanaf de rotonde Avenhorn zou het pas hard gaan...
Kop over kop: Ik werd nat van de druppels: Geen regen, wat dan?
Angstzweet van de puffende Martin voor me? Het bleek echter een nieuwe uitzweettechniek van ziekzijn te zijn van hem. Nadat we bij Beets de aanstormende 10–uursploeg even duidelijk gemaakt hadden wie het meeste recht op breeduitwaaieren op de weg had, denderden we voor de wind met 2 tot 3 en dertig (tsja, het uitrijden begint ruimschoots op tijd!) het dijkie Oosthuizen – Purmerend op en nadat we het klimmetje viaduct Kwadijk van een groep bejaarden met zijtasfietsen glorieus gewonnen hadden, begon het te spatteren.

Koerskapitein Erick (4 maal contact via het oortje met de volgwagens gehad) dirigeerde ons voor de 3 Zwanen linksaf langs het Noord–Hollands kanaal recht op (voor zover dat kan door Weidevenne) de Oostzanerrijweg af. Inmiddels was het spatteren overgegaan in regen, maar de weg was nog droog.

Niks geen leverworsten, halve kippen of zure slagroomtaarten bij het plaatsnaambordje Den Ilp, maar bij de rijweg werd wel innig afscheid genomen van Martin: dikke zoenen en visitekaartjes werden uitgewisseld.
De resterende 4 km werden ervaringen uitgewisseld over het behalen van allerlei cups: Het fijne ontging me een beetje maar het alfabet stopte ongeveer bij de H in dit geval, ik begreep wel dat dat meer als een handvol was.

Na de 2e helft van de 74 km door de heftige windmee in een lager tempo volbracht te hebben bleef er een schamel gemiddelde op het tellertje over.
Volgende keer weer ons best doen!

De bank, koffie en het krantje lonkten, de inspanning zat er weer op.

Wie weet tot woensdag/ zondag met iets meer opkomst?

Willem VanS

Naar boven


Zondag 11 december 2011
Vanmorgen met 7 man bij de kerk voor een fris tochtje van ongeveer 75 km. Via Purmerend , Spijkerboor, Alkmaardermeer, Driehuizen Grosthuizen en weer richting Koffiestop bij de 3 zwanen (Purmerend).

De koers kwam wat aarzelend op gang omdat elke renner wel een excuus had; Grieperig, Feestje gehad (donderdagavond), Beurs in Parijs , rugpijn enz. allemaal ouwe mannen kwaaltjes......

Vlak voor de brug bij Alkmaardermeer besloot ik dan maar het spel op de wagen te gooien en kwam de trein op stoom. Het sprintje werd , dacht ik, gewonnen door Dirk. Daarna in een heel netjes tempo naar Schermerhorn. Besloten werd om de 2 kopmannen Ron en Willem het helemaal zelf te laten uitzoeken dus werden ze niet meer uit de wind gehouden. Onder de koffie werden de kansen voor de eindoverwinning op de zuiderweg besproken en het meeste geld werd op Ron gezet. Ook daar moesten de 2 kemphanen het helemaal zelf doen. Niemand van de andere renners wilde helpen. Het provocerende rijden van Ron kwam hem duur te staan want Willem liet zich door hem naar de streep brengen en maakte het heel gemakkelijk af.

purmerend De geruchtenmachine is op gang gekomen want de transferperiode staat voor de deur, zo zou Willem verhuizen naar de Caballeroploeg van Joop Middelink (jaarsalaris 2,8 miljoen) en Ron van Heel tegen een riante vergoeding (3 miljoen ex. premies) gaan rijden bij Kwantum Decosol wielerploeg van de Belg Alain de Pijper... Ik wed dat ze na een week weer terug zijn omdat ze niet zonder de gezelligheid van ons Blauwe Treintje kunnen. Ik waarschuwde ze al, geld is ook niet alles. 11 December en dan nog op de weg ... Lekker gefietst , Bedankt mannen. Hou je stuur recht.......

Dracat

Ps Wilem staat niet op de foto want hij is bang dat ook deze foto gefotoshopt zal worden net als die op facebook.

Naar boven


Zondag 2 oktober 2011
Vanochtend bij de kerk: Geen wind, optrekkende mist en korte mouwenweer met snel oplopende temperatuur bij verder wolkenloze hemel.
Inmiddels zijn we een mix van oude en nieuwe tenues en Tinus Taams in zijn Stelvio pak. Daarnaast gastrijder Frank, die zijn (toch al kleine) kans op volwaardig lidmaatschap kleiner ziet worden door zijn nieuwe Cannondale bij een niet geautoriseerde dealer gekocht te hebben.
Ook zie je het verschil tussen degenen die hun karretje alweer opgepoetst hebben en degenen die nog met een cassette met tandwiel 30 achter en Gletscherstrasse bagger op hun fiets rondrijden.

Met z'n zevenen (PK, HD, RvH, HL, MT, WvS en Frank) wellicht van start voor de laatste mooie seizoensrit in een lekker tempo net boven de 30. Na Stompetoren loopt het op boven de 35 tot 38, maar in gesloten gelid.
Richting Oosthuizen stormt Ineke met Gerard Visser in haar wiel ons tegemoet en was snel achter de horizon verdwenen. Arme Gerard, da's pas koersen!

Na de koffie + gebak bij de sluis (Henk bedankt!) sleurt onze GIANT Piet aan kop en de Zuiderweg finish wordt wederom stevig boven de 40 behaald.

Gesprek van de dag was de koppelkoers van 9/10/11. Er lijken nogal wat Blauwe jongens aan de start te komen.
Volgens de geruchten: Martin de Vries (met Guido de Koning kanshebber op eremetaal), Ron Jagtman (met Martin's zwager John), Erick Wit (schijnt Reinier Honig gecontracteerd te hebben), Piet (met zoon Nick) Kelder en Henk heeft mij gestrikt. Tinus Taams twijfelt nog zijn broer Dirk of Haalber Rick Flens in te gaan schakelen. Hoe mooi zou het zijn de broertjes SCH(leck)outen, Vissertjes (of Gerard met Ineke?), Vader en zoon Dral ook aan de start te zien. Inschrijven v.a. 9:30 bij DTS, 1e start v.a. 11 uur. Tot volgende week?

Willem VanS

Naar boven

Zondag 17 april 2011
Notulen fietsvergadering "Rondje Markermeer" dd. 17 april 2011.

Onder voorzitterschap van Erick "de Noorman" Wit vergaderen we vandaag op de fiets rond het Markermeer.

Aanwezig: Erick Wit (voorzitter), Willem Visser, Melvin (op de oude gazelle van Jan Plooijer.), Thijs (lid van de ijsclub), Hans Tuin (notulist).
Afwezig: de rest.

De voorzitter opent de vergadering op tijd om 7:00 's morgens en vraagt aan Thijs of hij de weg weet door Amsterdam. Want we rijden niet zoals gebruikelijk eerst door naar Hoorn, maar eerst door Amsterdam. Onze gids Thijs loodst ons door Amsterdam Noord en IJburg. De temperatuur is zo'n 9 graden. Ook vraagt de voorzitter aan Hans T. om de notulen bij te houden.

Na IJburg, komen we uit op een smal dijkje net onder het IJsselmeer, waar de schapen en lammeren wakker schrikken van het fietsgeweld. Al schapenstront ontwijkend, opspattend uit het wiel van de voorganger, rijden we met z'n vijven over het smalle dijkje.
Door Muiden heen komen we weer op bekend terrein. Even zwaaien naar Dirk, die waarschijnlijk nog een oor ligt.
Na de Hollandse brug, rijden we rustig zo'n 30 km per uur. Langzaam kruipt het gemiddelde ook langzaam richting de 30 km per uur. Kop over kop tegenwind in, komen we langs de mooie Oostvaardersplassen. Fotografen weten niet wat ze zien en beginnen spontaan de rare blauwe vogels op de fiets te fotograferen.
Met Erick "de Noorman en Garmin tegelijk" Wit, raken we op de dijk bij Almere de weg niet kwijt. Er is gelukkig geen afslag te bekennen. Probleemloos op onze, door de firma Dral goedgekeurde fietsen, komen we aan op de kasseien van Lelystad. Ook dit doorstaan onze fietsen moeiteloos. De warmte slaat gelukkig niet toe, het blijft lekker koel op de dijk. Het fietspad op de dijk vanaf Lelystad hobbelt erg. Zo af en toe komen we ook fietsers tegen, want wat eerst een verlaten planeet leek, komt er steeds meer leven in de brouwerij. Enkhuizen – Hoorn deden we zeilend voor de wind. De weg door Hoorn was een ramp. Veel doodlopende wegen. Wegen die eerst bestonden, waren opeens weg.

Noot van de voorzitter: Volg de gele bordjes met een fiets erop door Hoorn, behalve de laatste. Dan kom je goed uit op de Grote Markt.

Thijs ging z'n fietsmaten van de ijsclub opzoeken bij de Volendammer. Met z'n vieren vervolgen we de weg. Bij het Hoornse Hop moesten we veel antieke auto's en bussen ontwijken. Na Oosthuizen rook Willem de koffie en ging het gas erop.
Uitgeput troffen we de andere uitgeputte BlueTrainers aan, badend in de zon, bij het cafe bij de sluis. Rond 11:30 drinken we koffie met een Hulk op terras van de 3 Zwanen. Johan en Hans D. bedankt voor de koffie! En nog een eindje te gaan door de Wormer. Erick ging nog even 48 rijden en velen konden hem volgen.

Wat verder ter fiets kwam:
Een voorstel aan Martin de Vries, ingewijde in de Hard Gaat ie club, om op 25 april ook eerst via Amsterdam te gaan.

We eindigen met een temperatuur van ongeveer 13 graden. Met een gemiddelde snelheid van 29.3.

Onder dankzegging ter hoogte van de Firma Dral sluit de voorzitter de vergadering. En heet ons allen wel thuis.

Hannes

Naar boven


Zaterdag 26 maart 2011
Ik ben benieuwd hoeveel mannen gehoor geven aan de oproep van Daan om een rondje Markerwaard te doen. In zijn mail geeft hij aan dat het tempo binnen de perken blijft.
Ik heb zo'n voorgevoel dat de meesten dat rustige tempo van Daan niet vertrouwen. Om 7 uur staan alleen Daan en Erick te wachten. Met z'n drieën gaan we op weg, wetende dat Ron J bij Den Ilp bij ons aansluit. In De Haal kom ik er achter dat ik mijn bidons, die ik keurig gevuld had klaar gezet, ben vergeten. Psychologisch begin ik al met een achterstand. Gelukkig geeft Daan me 1 van zijn 2 bidons. De wind staat NO en het is 3 graden. Af en toe voelen we een paar spetters. Door de tegenwind voel ik gelijk dat mijn benen niet helemaal hersteld zijn van de trainingen van afgelopen week.

Erick geeft aan dat hij afgelopen week niet helemaal fit was. Tegen de wind in naar Enkhuizen houden we het gemiddelde, vooral dankzij Daan, precies op 30 km/u.
Ten noorden van Hoorn blijkt dat daar over een lengte van een kilometer een stuk fietspad ontbreekt. We besluiten om het stuk via de autoweg te overbruggen. Als we de dijk naar Lelystad op draaien regent het licht en is de temperatuur gedaald naar 2 graden. Langzaam draaien we meer naar zuidelijke richting en krijgen we steeds meer de wind in onze rug. Het tempo gaat naar 35 km/u en de druk verdwijnt van onze benen.

route Onder de brug naar Lelystad stoppen we 5 minuten om wat krentenbollen weg te werken. Bij Bataviastad is een stuk weg opgebroken en worden we via metalen platen omgeleid. Na ook deze hindernis te hebben overwonnen hebben we een heel lang stuk richting ZW voor de boeg. Dat betekent dat de wind recht in onze rug staat. Met gemak peddelen we naar Almere. Af en toe moeten we Daan tot de orde roepen als hij het tempo tot dik boven de veertig laat oplopen. In Almere staat het gemiddelde op 31 km/u. Dat is nog steeds aardig in de buurt van ons voorgenomen rustige tempo.

Als we de brug over het Amsterdam-Rijnkanaal hebben genomen stuiten we op de kanaaldijk op een hek, waar op staat dat er geen doorgang is. Als echte bluetrainers trekken we ons daar niets van aan, maar als we uiteindelijk bij een derde hek aankomen, blijkt dat we deze hindernis niet kunnen nemen. Het is te hoog en met kettingen gebonden aan andere hekken. Onder hoongelach van de mannen die daar aan het werk zijn keren we terug en rijden via Diemen-Noord naar de Schellingwouderbrug. De tempoversnellingen brugop zijn killing voor mijn benen. Zoals goed gebruik gaat de 2e brug vlak voor onze neus open.

Uiteindelijk zijn we dik binnen de 5 uur rond en hebben we een uitstekende training achter de rug.

De rit heb ik ook gebruikt om de nieuwe Garmin Edge 800 uit te proberen. Via Google Maps heb ik het rondje in het apparaat gezet. Het apparaat geeft keurig de route aan, maar bovendien is af te lezen: de temperatuur, snelheid, gemiddelde snelheid, tijd, afstand, hartslag, hoogtemeters, verstookte calorieën en rijrichting.

De resultaten heb ik geladen op de site van Garmin. Je kan ze via onderstaande link bekijken. De site laat het standaard zien in miles en Fahrenheit, maar dat is te veranderen door te klikken op 'view in metrics' boven de knop 'uploaden'. Je kan de grafieken veranderen of de ronde in een paar minuten even naspelen. Klik hier voor de resultaten.

Dr. Bob

Naar boven


Zondag 20 maart 2011
Hallo Mannen,...

Wat een dag, Wat een opkomst,....
14 conducteurs, 2 meerijders zonder ticket, 9.00 vertrek, goed tempo richting Purmerend en dan via Spijkerboor naar het Alkmaardermeer, over de brug linksaf (Daan Rechts en Bob al eerder links)
Geen koffie in Schermerhorn, Rotonde Grosthuizen, Scharwoude langs dijk naar Edam.
Nadat Martin De V., Henk en Erick aansloten bij de "oostzaan 10 uur Ploeg" (en daar vlak voor Edam Bob inhaalden) bleven wij met 10 renners over om het stuk tegen wind naar Edam te peddelen. Even streng toespreken om 2 waaiers van 5 te formeren en daar ging de trein.
Het liep perfect, ondanks de tegenliggers, rustig draaien bij ongeveer 32 km./u. Sportief toeren zoals het bedoeld is.
Iedereen kon er bij blijven en zo arriveerden we op het perron van Edam. Daar wachtten Erick, Martin,Henk en ook Bob op ons.

Koffie in Purmerend!!! Het blijft een rotstuk door Kwadijk en het bleek dat iedereen daar zo over dacht, maar goed, beter nu dan als je dat krijgt na de koffie dacht ik. Dus nog even door, en vwb mijzelf beviel dat goed. Eerst een behoorlijk stuk fietsen en bij de 3 Zwanen een bakkie (met hulk).
De bluetrainmannen bij de drie zwanen in Purmerend Daarna nog een klein stukje via Neck en Wijde Wormer naar Zaandam. Op de zuiderweg besloot ik dan toch maar een klein aanvalletje te wagen.
Het bleek een soort Zoetemelk ontsnapping, zo eentje waarvan je denkt die stopt er zo wel mee...
Net toen ik dacht "het gaat lukken", "ik ben het eerste op het rode asfalt" zie ik in mijn ooghoek toch weer het voorwiel van Rassprinter Ron van Heel komen en daarna dus ook zijn achterwiel. "weer niet gelukt". Heerlijk gefietst. 92,87 km.

Resumerend viel mij op dat enkele renners al lekker in vorm beginnen te raken, De twins rijden alsof ze de hele winter getrained hebben. Willem was alle ellende van vorige week alweer te boven. (kwam natuurlijk omdat hij deze week was geslaagd voor zijn examen) Ron Jagtman gaat steeds rechter rijden, Hans Tuin was te warm gekleed, Richard was vandaag duidelijk de sterkste van de Pinarello rijders, Erick kopman van de Koga club, Bob blijft maar lachen en is niet kapot te krijgen, Martin Taams is Apetrots, Piet kan bijna niet wachten tot 5 april en op een RABO bike is die helemaal niet meer te stoppen, Ron van Heel wordt de grote verrassing in de Dolomiten, let op mijn woorden en ik was gelukkig weer de langste vandaag en had daardoor het beste overzicht. De koffie was weer heel goed daar in Purmerend. Kijk maar naar de foto's.

Dracat

Naar boven


20 maart 2011
bij de 3 zwanen in Purmerend
Zondag 6 februari 2011
Mannen,

Zondagmorgen 08.15 uur windstil, wat bewolkt en 8 graden dus prachtig fietsweer, nageltjes keurig geknipt, vorige week tennisverplichting en daar natuurlijk weer bergen commentaar op gehad.
Wetend dat er minmaal 10 tot 15 man mannen zouden staan bij de kerk, dus ontbeten en me in de blauwe kleuren gehesen. Aangekomen bij de kerk... niemand een blik op de klok 09.25 zou ik de enige zijn?
Even schoot me het advies van Daan B. door het hoofd: de "zondagochtend wip", nee die had ik gisteravond gemaakt (1ste zaterdag van de maand), maar zou de rest daar nog drukdoende mee zijn?

Gelukkig kwam kleine Dennis? een oud kanokampioen zich melden, al gauw volgden Bob en Erick. Later sloten Martin de V. en Ron J. aan achter in de Haal.
Klein groepje, waarschijnlijk heeft ons schrijvende Danoontje zijn eigen wekelijkse zondagochtendwip niet goed verwerkt, want hij schitterde door afwezigheid.
Later hoorde ik dat hij de ziekte van "Hedel" heeft opgelopen en dat hij in carrantaine ligt, mocht een tijdje ook geen bezoek hebben vanwege besmettingsgevaar, heeft nu een streng dieet voorgeschreven gekregen. De incubatie tijd is voorbij en ik heb een verzoek gedaan of ik as donderdag even bij hem langs kan komen om een welbekende bos Btbc– bloemen langs te brengen.(natuurlijk samen met bloemenboer Piet K.)

Ik hoorde dat Henk L. aan het infuus lag met een cocktail van verrijkt bloed en andere niet bij name te noemen versterkende chemicaliën, Ron van Heel en Hans Tuin gebroken op bed lagen na hun inspanningen van de Weissensee, beiden hebben de 15 kilometer binnen de gestelde tijd volbracht, maar de terugreis was nogal vermoeiend.
Tiroolse dirn's Ineke en Karin met hun Toyboy's Gerard en Hans zonder vooraankondiging naar de sneeuw in Oostenrijk zijn vertrokken, volgens Gerard ging hij "mit der Latte in die Snee".
Aart die dit jaar zo goed begonnen was, ontbrak nu, maar had zich zaterdagavond keurig afgemeld bij Martin de Graaff.
Richard V., mijn windscherm voor vandaag, ontbrak, was een weekendje in de Ardennen, net als commissaris Piet Kelder die samen met Bram en Geert het proces aan het voorbereiden waren.

Good old Tinus Taams die in Limburg de Amstel Gold Race illegaal reed, en Wijb en Dirk waren allebei net terug, en waren ontregeld door een stevige jetlag, Willem van S. op het naaktstrand was gesignaleerd met zijn mountinbike. En Jantje P. weer zijn geliefde filmpjes aan het downloaden was, is ook het enige wat hij mag doen want hij heeft een stuk of 5 gekneusde ribben, we hopen Jan binnenkort ook weer te mogen begroeten.
Nog even over de rit, mijn voorstel was om voor de wind naar Den Helder te fietsen en ons daar op te laten halen door onze meisjes, het voorstel werd niet geaccepteerd, de wind jakkerde langzaam aan tot windkracht 10 tot 12. Doctor Bob, nam spontaan de kop en reed als een pijl uit de boog met 40 – 45 naar Purmerend, verder hebben we hem niet meer gezien, waarschijnlijk onderweg ergens bij Tante Corry op de koffie?
Met 2 kleine waaiertjes hebben we in totaal toch nog 70 kilometer weggetrapt waarbij we soms met moeite op de weg konden blijven, takken en ander ongeregeld vlogen ons om de oren, we hingen soms 10 graden uit het lood met hevige zijwind, de koffie, altijd iets waar ik erg naar uitkijk om de wekelijkse problemen van de dames aan te horen, werd jammer genoeg overgeslagen. We besloten niet via Oosthuizen naar Oostzaan te rijden want we waren bang om het kanaal in geblazen te worden.

Johan van Hattum schijnt zich in het geheim voor te bereiden op een weergaloze comeback, is al 13,5 kilo afgevallen en gaat zich hopelijk binnenkort weer voor in het peloton melden.
Bij Ron en ondergetekende sloeg het noodlot toe op een groot open stuk vlak voor Purmerland we moesten lossen waarschijnlijk door het vele kopwerk wat we verricht hadden, verder kwamen we allemaal moe maar voldaan weer terug.
Jongens nog bedank ik ben trots op jullie dat jullie mij met mijn 1.98 zo heerlijk uit de wind hebben gehouden, want wat denk je van Erick: 28 cm breed, Martin en de kleine kanovaarder beide 1.51 cm lang.
Tot zondag, ik hoop dat iedereen dan aanwezig is, want de enige garantie op succes is trainen, trainen en nog eens trainen.

Willem van Est jr.

Ps. Koos is helemaal uit het zicht verdwenen, volgens de geruchten zit hij de komende 5 weken met een jong ding (Riemke) ergens in Frankrijk op een berg mooi weer te spelen..

Naar boven


Zondag 23 januari 2011 (en ook 16 januari)
Het was stil bij de kerk...

Mannen, wat een mooie opkomst gisteravond en wat een treurig beeld bij die mooie Grote Kerk vanmorgen.

Na de dopingcontrole, 2 emmers vol..., gingen we in een straf tempo richting De Haal. We zijn dan Bob, Piet en die jongen genaamd Kat ofzo. Aangezien we een minuut te laat weg gingen was Tinus er nog niet bij, maar die sloot even later aan. De rose had hem goed gedaan. Ook kwamen de altijd nuchtere Martin en Ron ons op de Haal al tegemoet rijden. Richard had zich al bij Bob gemeld, zouden we bij de brug Alkmaarder Meer treffen. Gemiddeld met 30–31 naar Purmerend, alwaar Ron zijn voorband lek reed. Uiterst professioneel gemaakt door Martin natuurlijk. Trouwens best handig die patronen Ron, vooral als ze leeg zijn. Gelukkig bleef het bij die ene band. Vol goede moed naar Spijkerboor, in een waaiertje met steeds 30 op de teller. Jongeman Kat was er bij de molen al afgewaaid en liet zich niet meer zien. Richard haakte aan bij de brug en dus ons vertrouwde rondje naar de Kipslinger. Tot grote teleurstelling van dr. Bob werd de kroeg overgeslagen, de koffie moest nog even wachten. Reden was een flinke regenbui, die we kort daarna op ons kregen uitgeworpen. Piet moest nog even wat Heineken lossen bij de dijk, maar daarna het tempo weer opgepakt en lekker in de waaiers het rondje afgemaakt. Met een voldaan gevoel en 75 km op de teller het mooie Oostzaan weer in, waar de altijd gastvrije Willem ons in de Kerkstraat niet eens toezwaaide, zat op zijn bank achter een krant met gebogen hoofd...

Waar waren al die anderen nou gebleven.

Gerard was waarschijnlijk met zijn andere hobby bezig
Daan, tja, zeg het maar, misschien was die stoere ochtendwip wat uitgelopen...
Hans, spierpijn en niet alleen van de drank, bij het BovenIJ hebben de patienten er nog een traumabeeld van, wat een snoekduik was dat...
Aart, waarschijnlijk zijn achterlicht aan het maken
Erick, verjaardag van z'n dochter en had zich keurig afgemeld
Wijbrand, running in de polder
Dirk, onderweg naar Russia
Willem, over die nagels is al genoegd gezegd, heeft de krant waarschijnlijk 2x uitgelezen
Jan, doet het nog even rustig aan, komt binnenkort weer aan de kop sleuren
Hannus, schaatsen in of uit het vet
Koos, aan de warming up voor zijn skivakantie
Willem van S, prutbiken, maar onderweg niet gezien
Abraham Ron, waarschijnlijk met zijn verzekeringsman om de tafel voor de eerste expertise, in gesprek met de politie en buurt om de relatie te herstellen en in goed gesprek met zijn dochters om vooral uit te leggen dat die fietsers niet allemaal zo vunzig zijn. Was een topfeest Ronnie !!!

Kortom, volgende week in de herkansing. De verhalen gisteravond gaven vertrouwen voor een groep van zo'n 20 man, beetje bier, regen en dan, tja...

Voor de zekerheid heb ik er een fotootje bijgedaan, dan kun je hem de volgende keer niet missen.

Fijne zondag allemaal,
sportieve groet
PrinciPiet

Een week eerder schreef Daan het volgende:

Mannen wat een opkomst voor de Hushovd classic tissue dag.
Werd vanmorgen wakker en hoorde de wind al weer om het huis huilen, dacht dit is de dag voor Hushovd.
Keek op de klok en was 6.45 uur, tijd voor een ochtendwip en dan een heerlijk ontbijt.
Moeten jullie ook eens doen Homo's.
Dus even voor 9 het oude materiaal van stal gehaald en de flessen gevuld voor een heerlijk duurtraininkje.
9.10 uur op de fiets naar de kerk.
Rijd ik door Poelenburg zie ik daar in de verte de man van zeeuwsmeisje aankomen ( je weet wel geen trap te veel hoor) alias Henk L.
Samen rijden we door naar de kerk ook daar vangen we de meest stiekeme trainer van de groep Heer de Wit op oud materiaal waar alleen deze winter al 7000km mee is gereden. Angst kent hij niet, zegt hij, we zullen het zien in de afdaling.
Doorrijdend naar de kerk staat er, dacht ik, een opblaasrenner van 3 meter hoog maar dat was onze eigen Aars, die toen snel naar de juiste plaats kwam om te verzamelen. Kon hij ook niet weten dat we daar al 4 jaar niet meer staan.
Bij de kerk stonden de mannen van Assendelft, Paul en Dikkie en die hadden nog een vogel mee genomen voor wat later bleek het betere ligwerk.
In 5 min tijd hadden we een mannetje of twintig bij de kerk staan. Na al het handenschudden werdt het tijd om de weg op te gaan. Maar als je Gerard een hand heb gegeven dan heb je toch weer een tissue nodig , weet niet waarom ( maar het kan ook in de gordijnen hoor Gerard).
Toen de hele groep het pad koos naar Purmerland kwam de boel al snel op gang. Bij de Stationstraat kwamen we Willem S tegen, die ging met zijn vrienden de prut in. Op de Oostzanerrijweg nam hij en zijn vrienden het paardenpad voor een eigen kwaliteitstraining, zei Martin de V.
Bob en Hushovd namen de kop, zoals afgesproken verleden week, je hartslag niet hoger dan 130.
Bleek na de rit dat ik toch m'n leesbril op moet want 130 of 180 lijkt heel veel op elkaar (sorry).
Zo kwamen we met een lekker gangetje in Purmerend en zo door langs het kanaal naar Alkmaardermeer. Daar aangekomen was de groep toch iets uit mekaar gevallen, denk door m'n leesbril.
Even wachten dus, komt daar in de verte een heel klein rennertje aan, het bleek Richard, de man van 130 slagen.
Kom bij de groep man, lekker uit de wind bij de kalknagelkoning (Willem V).
Dus boven links af de schermer in met handjes op het stuur. Kijken we om zien we toch stiekum Lange Hans met de kalknagelkoning en ons eigen opblaasmannetje Aars weer binnendoor rijden. (kunnen ze zeker even lekker babbelen wat het beste is tegen kramp, kalknagels en wat is het beste afvaldrankje).

De rest van de groep reed rustig de schermer in om bij het kipslinger cafe een bakkie te doen (nog bedankt Hans D en Gerard V voor de koffie)
Toen de koffie op was, ging de trein naar Beets met weer voorop Bob en Hushovd.
Hartslag lag nog steeds op 130 met mijn ogen.
De groep ging zo naar Oosthuizen om op de dijk met wind tegen weer eens op het asfalt te gaan liggen. Er werd een slinger gemaakt door een onbekend rennertje, en daar lag Bob en het kleine dikke wielrennertje uit den Ilp (Ron J) en naamsponsor Wijbrand.

Wijb, jij hebt zeker in de kerk van Oostzaan een paar stenen gekocht. Maar dan hoef je toch niet als je gaat fietsen elke keer de grond te kussen, laat dat maar aan de Paus over.
Gelukkig viel de schade dit keer mee.

Maar met een Hushovd classic tissue rit kan je alles verwachten, alleen geen regen gehad, dat was jammer.

Mannen bedankt voor deze heerlijke ochtend.

En sorry Koos, het ging weer even te hard, je mag me straffen.
Heren nog een fijne zondag met de bankzaken, daarvoor was de ochtendwip ook, kan je lekker blijven liggen.

Groet Hushovd.

Naar boven


23 januari 2011
grote kerk Oostzaan
hushovd
Zondag 9 januari 2011
Vandaag de eerste training van het jaar met Piet, gebroeders Visser, Hans D., Ron H., Richard, Dirk, Bob en een gastrijder. Na alle sneeuw en ijs was het eindelijk weer te doen om de racefiets te pakken. Dirk, Willem V. en Richard waren na lange afwezigheid eindeljk weer van de partij. De start was voorzichtig en we werden dan ook regelmatig ingehaald door bejaarde fietsers en complete gezinnetjes op de fiets. Als er dan toch even gereden wordt, organiseert Willem met een Stanleymes een lekke band. Hans moeten we overhalen om niet gelijk via De Rijp weer naar huis te rijden. We arriveren met z'n allen in de Kipslinger. Via Beets en Oosthuizen rijden we na de koffie terug met stevig windje tegen. Ondanks het vakantietempo wappert de gastrijder eraf. Willem en Richard offeren zich op om hem mee te slepen. De rest heeft daar weinig boodschap aan. In Purmerend groeperen we weer. Na 75 kilometer zijn we wederom in Oostzaan. De kop is er af en over het gemiddelde zullen we het maar niet hebben.

Dr. Bob.

Naar boven


Zondag 19 september 2010
Op deze regenachtige zondag rijden 4 groepen bluetrainers.

Hier het verslag van Koos en Ron J:

Door de verbouwing van mijn keuken heb ik erg weinig gefietst de laatste maanden. Nu was het wel eens tijd om te gaan fietsen. Een rustige rit. Voor Ron Jachtman, die serieus aan het trainen is om beter te gaan schaatsen, was een rustig ritje ook prima. Op weg naar Ron kwam ik heel veel fietsers tegen die de Dam tot Dam classic reden. Wat zijn groepen fietsers toch asociaal. Breed over het fietspad rijdend reden ze mij het gras in. Nog erger was de opmerking, Kijk uit voor die oude man. Met Ron hebben we een heerlijk rondje gereden van ongeveer 70 km. Echt rustig met een hartslag van 120, beetje kletsen en fris van de fiets af. Prima training voor ons beiden.

Koos


Verslag van Hans D en Gerard:

De dag van de DTD Loop, maar voor ons eigenlijk een fietsdag. Ga jij nog fietsen? vraagt Gerard mij zaterdag, Ja natuurlijk maar het moet wel droog zijn! 's Ochtends 7.30 Uur: Regen, 8.00. Toch maar uit bed. Het lijkt wel droog. Fietskleren aan, De telefoon gaat. Gerard! En, wat denk jij? D'r komt wel een donkere lucht aan. Zullen we een uurtje later gaan? Oké, dan rijden we die anderen tegemoet. Om 10 uur is het gelukkig droog en we stappen op. Net als de dames overigens. In de Haal ter hoogte van nr. 74 begint het te regenen. SHIT ! We besluiten rondje De Rijp te doen en gaan richting Spijkerboor. Bij de molen komt het water nog effe harder uit de lucht maar we rijden door. We zien veel deelnemers van de DTD fietsclassic. En ook veel mensen langs de kant met een lekke band. De Rijp is in diepe slaap na de kermis zaterdag en ook in Middenbeemster is niets te doen . Dat is maar goed ook want we rijden constant boven de 40 km. Per uur.

Stoppen is geen optie totdat we Purmerend binnen knallen . Als we hier gaan koffiedrinken komen die andere jongens straks wel langs. En Ja hoor, 15 minuten later zien we Bob, Henk , Daan en Willem. Snel drinken we de koffie op en gaan ze achterna . Nog voor Neck halen we ze in en blijven even in het wiel hangen. Gerard demarreert en ik stop de groep af. De eindsprint bij de Golfbaan wordt met gemak door Gerard gewonnen! Zullen we de DTD loop nog effe doen ? vraagt Gerard. Nee ik niet hoor, Volgend jaar ! Zeiknat komen we thuis maar toch wel voldaan. Hopelijk volgende week weer met de groep maar dan wel iets hoger tempo.

Hans


Verslag van de damesgroep:

Vandaag hebben wij dames een punt achter het fietsseizoen gezet. We waren met 7 meiden op volle sterkte. Karin, Aline, Els, Connie, Ineke, Marian en Inge trokken zich niets aan van het "slechte" weer. karin mobiel We hebben een heerlijke afsluitende rit gemaakt van 70km. Vertrek was om 10.00 uur bij de kerk. En wie stonden daar ook, ja hoor Gerard en Hans D, ze probeerden nog even om met ons mee te fietsen, maar de dames waren onverbiddelijk. Het werd vandaag een lady's ride. Via Monnickendam – Edam – Oosthuizen richting Oudendijk. Daar in het bruine café Les Deux Ponts een heerlijke uitsmijter gegeten. Het regende inmiddels weer. We wilden onze route vervolgen, maar al snel werd democratisch besloten de kortste weg naar huis te kiezen. Moe, nat maar voldaan reden we om half 3 Oostzaan weer binnen.

Meiden ik heb genoten bedankt. Rest nog de fiets poetsen en stallen voor de winter. Enne voor diegene die het nog niet wisten, die roze racefiets van mij is passé. Ik heb er met enige moeite afstand van gedaan. Ik ben nu in het gelukkige bezit van een "echte" racefiets. Ik doe weer helemaal mee met mijn super Dracat Flyer met Mavic Ksyrium Elite wielen. Jullie kunnen gewoon naast me komen fietsen en hoeven je niet meer te schamen om met mij gezien te worden haha.

Inge

Meer foto's van de dames zijn hier te bewonderen


Verslag van de Daan, Henk, Willem van S, Hans T en Bob:

De enige groep die op de vertrouwde tijd, 9 uur vertrekt. Meteen in De Haal zet Daan al de toon door met grote snelheid weg te rijden. Willem is genegen het gaatje dicht te rijden, maar mijn benen kraken al op dat moment. Het rondje hardlopen en de krachttraining een dag eerder hadden mij duidelijk niet goed gedaan. Aan het begin van het Noord-Hollands kanaal rijden we Koos en Ron J achterop. 5 Minuten is het tempo dan even rustig. Daarna zet Henk weer aan en gaan Daan, Willem en Bob er weer vandoor. Hans T blijft bij Koos en Ron tot het Alkmaardermeer om daarna weer naar huis te gaan. Hij verwacht bezoek. Bij Spijkerboor rijden we D2D-fietsers achterop. Het is inmiddels weer wat gaan regenen. De rest van de vertrouwde zondagroute rijd ik als een hijgend hert achter de 3 mannen, die om beurten de kop nemen. Het is bijna 3 uur lang afzien en het is dan ook een stevige mentale training. We besluiten in Edam een bak koffie te nemen, Willem trakteert. Na de koffie gaan we in wat rustiger tempo richting Purmerend. Bij de brug zien we Gerard en Hans zitten. De tranen staan nog in hun ogen. Vanuit Oostzaan reden ze achter de dames aan, maar moesten halverwege lossen.

De 3 Zwanen geeft nu eerste hulp en beide mannen zijn voorzien van een bakje troost. Hans hallucineerde dat hij ons achterna gereden is richting Neck. Daar zijn we echter niet geweest, we zijn meteen de Zuiderweg opgereden. De eindsprint wordt ingezet (hoogte Purmerend), maar vlak voor de golfbaan rijdt Daan lek. Gelukkig, ik kan even uitrusten en eindelijk ook een bijdrage leveren aan de rit: ik ben de enige met een goede pomp. Iets over twaalven zijn we weer thuis. Gerard en Hans komen halverwege de middag thuis, na stevig in het wiel gezeten te hebben van 2 bejaarden op een fiets met volle boodschappentassen. Na 's middags op de bank opgebaard te hebben gelegen, ben ik toch weer redelijk opgeknapt. Heerlijk gefietst dus !!

Dr. Bob.

Naar boven


19 september 2010
dames lunchen
Zondag 13 juni 2010
Vanmorgen bij ons zondagochtendrondje werd het plan opgevat om op ziekenbezoek te gaan bij Dirk in Muiden. Dirk wordt al een tijdje geplaagd door een hardnekkige ontsteking aan zijn longen. Bluetrain op bezoek bij Dirk VanS belt Dirk even, zodat we het gezinnetje Schouten niet in pyjama treffen. Van de grote groep mannen besluiten er 6 om richting Muiden te gaan: Martin T, Ron van H, Hans D, Willem van S, Gerard en Bob. Via Purmerend, Ilpendam, Overleek, Monnickendam en langs de dijk naar Durgerdam bereiken we de schellingwoude brug. Via IJburg arriveren we om kwart voor elf bij Dirk.
We worden hartelijk ontvangen in de tuin en getrakteerd op koffie met koek.

Na de koffie gaan we weer richting Oostzaan. In totaal stond er 76 kilometer op de teller met een gemiddelde van 30,1 km/uur. Iedereen was het er over eens: lekker gefietst en weer eens een andere route. En vooral leuk om weer even met Dirk bij te praten.

Naar boven


13 juni 2010
Willem, Ron, Bob, Dirk, Gerard, Martin en Hans
Zondag 29 maart 2008
Beste lezer,

Nou inderdaad we hebben een relaxed rondje gereden zoals zovaak 'handjes op het stuur', klein beetje tegenwind voor zover daar al sprake van was, zelfs 2 x koffie gedronken bij "Kipslinger" en in Edam, het laatste deel heb ik bijna alle kopwerk gedaan nou dat wil wat zeggen. Mannen bedankt ik heb genoten.

Vooral dan van de schuimkoppen op het NoordHollandsch kanaal met storm 10 tegen, waarbij kleine Daantje zelfs van de weg werd geblazen, gemiddeld 32 km/u, vervolgens richting Kipslinger gemiddeld 50 voor de wind, gelukkig koffie, wat koffie, dat doe je thuis maar (meneer de Graaff), ik wilde rechtdoor maar tegen de wind schreeuwen dat haalt niet veel uit, dus linksaf nog een extra rondje, ik ben Richard en Jan eeuwig dankbaar, deze grootlijvige bonken hielden me richting Edam lekker uit de wind, moest ze als knecht wel voorzien van hun natje en droogje maar dat heb ik graag gedaan, het tempo werd op mijn verzoek aangepast tot 7 km/u. Vanuit Oosthuizen nog even tegen het windje in richting Oostzaan, na Purmerend ben ik afgeslagen richting Twiskepolder lekker binnendoor, eigen tempo gereden,viel af en toe bijna om, was zo leeg dat ik de weg bijna niet kon terugvinden!

Op de Kerkstraat kwamen de mannen vanuit Zaandam en ik uit tegenovergestelde richting, ging met de laatste krachtinspanning rechtop zitten en zwaaide opgewekt naar de mannen, eindelijk thuis. Daan belde op met de vraag of de rouwkaarten al geschreven waren? Gelukkig kon ik vanaf de bank nog melden dat ik me prima voelde en dat ik vanmiddag nog een rondje zou gaan hardlopen. Mannen van de B ploeg bedankt voor de fijne fietsochtend tot volgende week...........

Met vriendelijke groet,

Willem Visser

Naar boven


Zondag 20 mei 2007
De BTBC A-Ploeg kon ongelimiteerd zijn gang gaan:

Hans T. heeft het besluit genomen voor een alternatief op de zondagmorgen. Hij rijdt in een select groepje een 7 dorpentocht vanuit Assendelft. Omdat de mannen al om 08.30 uur vertrekken en ik thuis aan het ontbijt wil deelnemen besluit ik om het 'gewone' rondje te doen.

Op het plein verzamelen zich 5 renners, Martin, Paul, Ron, Willem v S en een gastrijder die zich voorstelt als Martin, die al eerder met ons mee zou zijn geweest. Ik ken hem verder niet. Klokslag 9 vertrekken we voor ons ritje. Het tempo zit er al lekker in en voor het eerst dit jaar bereiken wij Purmerend met de handen in de beugel. Langs het NH-kanaal gaat het tempo naar ruim boven de 40 en er wordt netjes en op tijd afgelost. Iedereen doet op tijd zijn kopwerk en dat is wel eens anders. Na het Alkmaardermeer gaan wij als vanouds linksaf om via de brede wegen naar Schermerhorn te rijden. Het laatste stuk hebben wij de zuid-oostenwind pal tegen, waardoor het tempo daalt naar 36 -38 km/uur. Aankomend in Scharwoude komt net de half 10 groep aanrijden en wij haken aan. Al snel blijkt het tempo van deze groep voor ons een makkie en Willem laat op de kop zien wat echt fietsen is. Verder mengen wij ons in deze groep en gezamenlijk bereiken wij Edam voor het bekende bakkie. Daar wordt pas op de teller gekeken. Het ding geeft een gemiddelde rijsnelheid aan van 35,9 km/uur. "Da's nog eens lekker doorrijden".

Ik neem nog even contact op met de B-ploeg. Hans T. meldt met grote telurstelling in zijn stem, dat de groep de "weg is kwijtgeraakt". op dat moment blijkt niet of deze uitspraak letterlijk of figuurlijk genomen moet worden. Wij gaan in dit geval voor het gemak maar van het laatste uit. Met een voldaan gevoel maken wij na het bakkie koffie ons rondje af, het groepje is aan elkaar gewaagd en weten het hoge tempo redelijk vast te houden. De groep valt echter wat uit elkaar door overstekende tractoren, langzaam rijdende en tegemoetkomende automobielen etc, maar dat mag de pret niet drukken. Mooi op tijd zijn wij weer thuis en kunnen terugkijken op een lekkere tempotraining over een afstand van 95 kilometer, waarbij het gemiddelde nog altijd ruim boven de 34km/uur is gebleven en heel weinig achterom is hoeven te kijken naar achterblijvers. Onze gastrijder zijn wij overigens ergens tussen Edam en Zaandam kwijtgeraakt. Ik hoop dat hij de weg naar huis nog wist. Zo'n rit is zeker voor herhaling vatbaar.

Giant


Verslag van trainingsrit B-ploeg op 20 mei 2007

Na de regen tijdens de Steven Rooks Classic in België afgelopen Hemelvaartsdag was het weer deze zondag een verademing: zonnetje en weinig wind. Het was nog even dubben of ik met de reguliere zondagochtendrit mee zou gaan of in zou gaan op het initiatief van Hans Tuin om 105 km te rijden in het kader van de 7-dorpentocht. De twijfel over het "rustig uitrijden" van Giant en het enthousiasme van Gerard voor weer eens een andere rit doen me besluiten om met Hans mee te rijden.

Om 8.30 uur gaan de gebroeders Visser, Koos, Hans en ik op weg naar Assendelft. Daar aangekomen, is geen deelnemer te bekennen en we besluiten gewoon de pijlen te volgen. Tot Schoorl volgen we vrijwel dezelfde route als die van de ronde van Noord-Holland. Vanaf Egmond tot Schoorl kunnen we deze keer de duinweg blijven volgen. In Schoorl drinken we op het gebruikelijke adres op het terras in het zonnetje koffie. Daarna vervolgen we de route, die nog steeds gelijk is aan die van de ronde van NH tot we naar rechts gestuurd worden richting Hoogwoud. Voor de meesten van ons is dit prachtig stukje Noord-Holland nog onbekend gebied.

Met de handjes op het stuur bewonderen we de prachtige boerderijen. Na Hoogwoud missen we kennelijk een pijl want we rijden in volle vaart richting Medemblik. In Sijbekarspel (wie kent het niet) kijken we even naar het slingerende achterwiel van Willem. De achteras blijkt los te zitten, maar hij kan wel doorrijden. Op dat moment belt Giant met de mededeling dat hij koffie zit te drinken in Edam met 36,6 km/h gemiddeld op de teller. Heb ik vanmorgen even een goede keuze gemaakt!

We besluiten richting Wognum te rijden en daarna langs de A7 naar Bobeldijk. Van daar pakken we de route weer op richting Averhorn. Met een mooi tempo fietsen we verder door festiviteiten in Middenbeemster en Purmerend. Via het fietsdijkje gaan we richting de Haal waarna we om kwart voor een na 120 km weer in Oostzaan arriveren. Gemiddeld hebben we 31 km/h gereden in een mooi constant tempo zonder gejakker. Zo hebben we allemaal nog wat aan onze zondagmiddag. Iedereen is het er over eens: zo'n rit moeten we vaker maken.

Dr. Bob.

Naar boven


Zondag 6 mei 2007
Er is een weersverandering op komst. Vanochtend stond de thermometer slechts op een schamele 10°C. Mouwtjes aan, benen in het vet en op naar de verzamelplaats in Oostzaan, waar zich reeds een groepje heeft verzameld. Erick, de Vissertjes, Dik, Paul, Piet, Bob, Hans T en even later Martin, Jan, Dirk en een mij onbekende gastrijder verlaten bij het luiden van de kerkklok richting de Haal om Ron J en Martin de V. op te pikken. De Haal is nog steeds het domein van schoeiningbouwers en stratenmakers, dus gaat het met een rustig gangetje door het Twiske richting Purmerland. Piet en Bob nemen direct de kop van het pelotonnetje, kennelijk voelen zij zich sterk vandaag. Al babbelend bereiken wij Purmerland en Martin en Ron haken aan. zo'n 30 km/u gaat het naar Purmerend. Er staat een lekker windje uit het Westen en vanaf Purmerend komt de vaart er in. Het peloton valt in brokken uiteen en bij het Alkmaardermeer komt alles weer bij elkaar.

Bob rijdt gelijk door richting Graft en stuurt via Driehuizen richting Schermerhorn. Het eerdere optimisme van Bob en Piet tekent zich af. Eerst moeten Piet en Hans de groep voor zich laten en even later haakt ook Bob af. Martin heeft het ophalen van Piet en Hans op zich genomen en even later wordt Bob ingelopen. Een mooie kans voor hem om aan te haken zou je denken, maar niets is minder waar. Bob laat het groepje voor gaan en rijdt er snel een meter of 50 achteraan. Er wordt op hem gewacht en wat blijkt, met een blik op oneindig stoempt hij de groep voorbij om solo de sterker wordende westenwind te trotseren, wat hem uiteindelijk toch niet gaat lukken. Dit ritueel herhaald zich een aantal malen en nadat wij Avehorn hebben gepaseerd is Bob niet meer teruggezien. Jan zet in Avehorn weer wat druk op de pedalen en samen met Martin, Ron, Paul en Dirk gaat het rond de 40 richting Hoorn. Plotseling, een metertje op 20 voor ons, draait de bestuurder van een VW bus dwars op de weg. Het groepje schrikt hier behoorlijk van en de gang gaat er even uit. Uiteindelijk stoomt het groepje door en zonder Paul en Dirk valt het met een volle tegenwind langs de dijk naar Edam voor het drietal niet mee om de achtervolgers voor te blijven. Dit lukt dan ook niet en met een man of 7 wordt Edam gehaald met een uiteindelijk gemiddelde van 34 kilometer per uur.

Nu had ik Piet al eerder horen roepen dat er weer hard gereden werd vandaag en ..... Klopt het ging aardig door!. Ook in Edam hebben wij Bob niet gezien. Ron J. heeft alles gegeven wat hij in zijn lijf had. Het slijm en kwijl wat zijn mond en neus verlaten had, was in slierten op zijn shirt terechtgekomen. Het patroon wat daardoor op het shirt was ontstaan leek op de sporen van een familie dronken slakken die verdwaald waren geweest. Na het nuttigen van een bakkie koffie met de bekende appelpunt ging het op de bekende wijze huiswaarts. Wij hebben er een lekker tochtje aan overgehouden en hoe het Bob verder is vergaan ? dat zullen we hem woensdag wel vragen.

Giant

Naar boven


Zondag 29 april 2007
Op deze zonnige zondagmorgen staan de volgende mensen bij de kerk: Daan, Richard, Henk, Piet, Erik, Jan, Ron J., Willem, Dirk, Koos en Bob. Na negenen sluiten Hans D. en Gerard zich nog aan. Er staan ook nog een zestal fietsers bij met een niet-blauwe trui (Erick even niet meegerekend, wanneer schaf je eindelijk eens een blauw tenue aan ipv in een concurrerende outfit van een van de hoofdsponsors te rijden?). Na wat subtiele opmerkingen van Jan en Daan vertrekken de zes, terwijl wij nog in afwachting zijn van Willem V. De Kerkstraat blijft echter leeg, dus ook wij vertrekken richting het Twiske. De Haal is nog steeds in onderhoud. Het tempo tot Purmerend kunnen we als we 10 jaar ouder zijn ook nog makkelijk rijden.

Langs het kanaal gaan Daan, Ron J. en Richard er vandoor. Dirk gaat er met een half functionerende blaasbalg ook achteraan. Henk heeft echter de afstandbediening van de brug bij Spijkerboor in zijn achterzak, zodat we daar weer makkelijk groeperen. Met tegenwind rijden we naar Driehuizen. Jan houdt zich nog rustig omdat hij zich nog niet helemaal fit voelt. Dat betekent waarschijnlijk dat hij zo meteen ipv met 50, maar met 49 demarreert. In Driehuizen rijdt de helft rechtdoor en de andere helft gaat zoals we altijd rijden linksaf de brug over. Er is windkracht 3 voorspeld, maar er staat minstens een 5. Richting Schermerhorn rij ik een stuk op kop en bij het afgeven blijkt de waaier heel hecht en kom ik er achteraan te wapperen. Na Schermerhorn groeperen we weer. Langs de dijk richting Edam rijden Jan, Daan, Richard, Ron en Henk vooruit. Willem laat zich tot 20 meter achter het peloton zakken om er vervolgens met een noodgang vandoor te gaan. Uiteindelijk komt hij meer dood dan levend in Edam aan. De rest van het peloton rijdt met een rustig gangetje naar Edam.

De laatste 4 kilometer ga ik achter een achterblijver van de 10-uurploeg aan. Piet en Gerard gaan mee. Dan lijkt het of mijn versnelling begint te piepen, maar het is Dirk die ook is meegesprongen. Net voor Edam hebben we de achterblijver te pakken. In Edam komen we mevrouw van Hemert tegen die incognito aan het trainen is. Na de koffie gaan we in rustig tempo naar Purmerend. In Purmerend verrast Jan het grootste deel van het peloton door midden in het centrum te demarreren. De meesten missen dus de slag. Ik probeer nog achter Willem aan te rijden, maar dat betekent over de 40 tussen bloembakken slalommen en in Neck over drempels stuiteren. Ik vind het wel goed en ga alleen achter de kopgroep en voor het peloton door naar Zaandam. De kopgroep komt niet dichterbij, maar de achtervolgers ook niet. Na ruim 90 kilometer zit het er weer op. Lekker gefietst.

Dr. Bob.

Naar boven


Woensdag 11 april 2007
De woensdagavondgroep wordt steeds groter. Vanavond met een man of 13. In ieder geval, Martin de Vries, Ron J, de Hansen T & D, Gerard, Bob, Martin, Jan, Richard, Erick, Johan, Paul en Dik. Het is een mooi groepje en in een lekker gangetje wordt het vaste rondje van 55 kilometer gereden. Er wordt goed afgewisseld en op elkaar gewacht. Alleen het laatste stukkie worden Johan en Richard iets te veel en zij nemen een iets kortere route. Tegen het viaduct over de A8 zijn er toch weer een paar overmoedig en blijken de sprint naar boven niet te kunnen afmaken. Het blijft een mooi gezicht hoe men keihard wegrijdt en voor de top van het viaduct er de brui aan moet geven. Waarschijnlijk nog even doortrainen voor een beter resultaat. Uiteindelijk komen wij allen gelijk aan in Zaandam. Gemiddeld staat er 32,4 op de teller. Nog even en we zijn weer op niveau. Tot zondag.....

Giant.

Naar boven


Maandag 9 april 2007 2e paasdag
Traditioneel onze 'openingsrit' van het wielrenseizoen, het rondje Markermeer met de Landsmeerse IJsclub "Hard Gaat ie" (HGI), o.l.v. Martin de Vries, die altijd wordt verreden op 2e Paasdag. Steevast wordt om 08.00uur vertrokken vanaf de oude lokatie van Hegron Cosmetics aan de Van Beekstraat in Landsmeer. De voornemens zijn goed, evenals de weersomstandigheden. Er zal niet hard worden gereden, tenminste...... maar een kilometertje of 30 gemiddeld moet toch kunnen. 7 renners van de BTBC hebben afgesproken de ronde te rijden. De Oostzaners hebben afgesproken op het kerkplein in Oostzaan en zullen in Purmerland bij de groep uit Landsmeer aansluiten. Blijkbaar had niet iedereen goed opgelet bij het maken van deze afspraak, gezien Jan, Daan en Erick keurig aansloten bij Martin en Ron J. in Landsmeer. Piet en Bob sloten alsnog in Purmerland bij de groep aan. Bij vertrek gaf de thermometer 8°C aan. Het zonnetje deed zijn best door te breken en de weersvoorspellers beloofden een windje met kracht 4 uit het westen.

Klokslag 8 uur vertrok het ongeveer 20 man grote pelotonnetje richting Purmerend en onderweg sloten her en der nog mannetjes in helgele HGI pakjes bij de groep aan. Standaard loopt de route via Purmerend, Hoorn, Enkhuizen, Lelystad, (Oostvaardersdijk) Almere, Muiden, Amsterdam, Landsmeer. Een rondje van 144 kilometer, met één keer opsteken in de restauratie van de NS in Enkhuizen. Tot daar ging het kalmpjes aan. Het windje van links en met een gangetje van 30 tot 32 kilometer per uur kon niemand oververhit maken.

Voor een tweede groepje BTBC renners was deze onderneming te groot en zij verkozen een een korter rondje. Hun 1e voornemen om ons tegemoet te rijden werd al snel omgezet in een korter alternatief. Zij togen om 09.00uur richting Muiden om Dirk op te halen en een ritje af te maken naar Loosdrecht om aldaar Ron R. op de camping achter te laten. Het groepje bestond uit de Hansen D & T, Twins Dirk & Wijb de broertjes G & W Visser Ron R. en Tinus T. Telefonisch hielden wij contact en zo vernamen wij dat Tinus na een ondoordachte cross door de berm naast zijn fiets was gaan liggen, wat hem toch een paar schrammetjes opleverde. Met uitzondering van Dirk hebben wij de mannen niet gezien. Dirk stond ons op te wachten in Muiderberg en reed nog een stukje met ons mee tot de Maxis.

Na de koffie en appelpunt ging het richting Lelystad. Ook langs de Markerdijk ging het met het windje in de rug, met een acceptabel gangetje. iedereen kon het dit keer bijhouden en als groep kwamen wij in Lelystad aan. Na even de weg kwijt te zijn geraakt bij de "Outlet shop" ging het via de Oostvaardersdijk, waar de wind schuin van rechts vol van voren kwam. De snelheid kwam hierdoor zo rond de 30 km/uur. Het eerste gedeelte langs de dijk reed Martin op kop en t.h.v. de Knardijk maakte hij een stuurfoutje, ging iets te veel naar rechts en kwam naast het betonnen fietspad in de berm terecht. Voor hij dit kon corrigeren was het peloton al zo'n 20 meter verder. Aanpikken lukte hem niet meer. Al snel dwarrelden nog 3 mannen, waaronder dr. Bob uit het peloton en met een groepje van 4 zetten zij de achtervolging in. Het lukte echter niet de groep weer bij te halen tot men vlak voor Almere even stopte en het groepje liet aansluiten. Jelle Attema van de HGI-ploeg was inmiddels leeggereden en kon het tempo niet meer volgen.

Vanaf dat moment viel het peloton uiteen. De eerst zo gewaardeerde homogeniteit was volledig verdwenen en door wat tempowisselingen en sprintjes te trekken ontstonden diverse groepjes. Martin de Vries deed volop aan dit spel mee en probeerde op de Hollandsebrug weg te demarreren, hetgeen hem niet lukte en in een sneller groepje ging het richting Muiderberg. Daar bleek dat dr. Bob niet meer in het peloton zat. Piet stelde een onderzoek in, belde hier en daar wat rond, reed een stukkie terug en pikte uiteindelijk een moe en leeg gereden Bob aan. Samen reden zij naar Muiden om daar weer aansluiting te krijgen bij de rest van de Blauwe trein. De meeste HGI rijders hadden dit niet afgewacht en waren doorgereden. Daarbij een viertal gele HGI's achterlatend.

Het rondje werd verder probleemloos afgemaakt, geen lekke banden of ander onheil was ons overkomen en na zo'n 4 uur en 50 minuten en 144 kilometer op de teller werd met een gemiddelde van 29,8km/uur Landsmeer bereikt.

Giant.


grafiek bob markerwaard

Bijgaand het resultaat. Bij 2 uur 48 een piek. Daar gaat Martin de Vries plotseling tegen de wind als een dwaas op kop rijden tot Lelystad. Ik had toen al een slecht voorgevoel over de Oostvaardersdijk. Posities werden daar opgezocht en ik reed achteraan het lint vol in de wind. Voor mezelf inschattend had ik dat niet tot Almere volgehouden, dus dan maar eigen tempo fietsen. Gelukkig kwam Martin de G en 2 van HGI ook achterop zodat we met z'n vieren, roulerend, toch nog de snelheid tegen de 30 konden houden (zo vind ik het ook het leukste om te fietsen). Halverwege de dijk stonden de mannen te wachten. Daar ben ik zo dom geweest om een broodje achteruit mijn zak te pakken, resultaat 50 meter achterstand. Met die wind was dat voor mij niet meer in te lopen. Moraal zakte tot ver onder het nulpunt en was in staat mijn fiets in het IJsselmeer te gooien. Mentaal is het niet meer goed gekomen. Nog dank dat jullie in Muiden op me gewacht hebben. Weer thuis viel het fysiek wel mee, maar dat kan niet van mijn humeur gezegd worden.

Dr. Bob.

Naar boven


Woensdag 4 april 2007
Ons standaard woensdagavondrondje gereden. de groep bestond uit Jan, Erick, Martin, Daan, Hans T. Henk & Paul & Dik. Er stond een stevig noordwesten windje, waardoor weinig met de wind mee gereden kon worden. Jan reed zoals gewoonlijk weer de sterren van de hemel. Henk en Hans hadden er duidelijk moeite mee de groep bij te houden. Wellicht moet er nog 'iets' meer getraind worden.

Giant.

Naar boven


Zondag 1 april 2007
Om 09.00uur had de volgende groep BTBC renners zich verzameld voor het kerkplein in Oostzaan. Willem V, Jan, Eric, Daan, Willem v.S, Ron R, Hans T, Martin, Ron J, Bob, Piet en gastrijders Herman B en een maatje van hem. Het was een graadje of 6 en er stond een aardig Oosten windje. Met een gangetje of 30 ging het met een stevige wind op de kop door de Haal en voor Purmerend bleken wij Hans en Ron reeds 'verloren' te hebben. Langs het NH-kanaal richting Alkmaardermeer viel de groep volslagen uiteen. Daan en Ron J. kregen nog de schrik van hun leven doordat Herman met een ondoordachte manouvre de mannen de pas afsneed. (het zal de vermoeidheid wel geweest zijn) dr. Bob omschreef de dag als: "een winderig ritje, lekker gefietst, maar het was wel een slagveld. Door de stevige wind was het peloton erg onrustig met veel geslinger en jammer omdat de ploeg zo ver uit elkaar gereden werd".

Bob's verzoek: "Misschien dat we volgende keer wat strakker kunnen rijden en met de hele ploeg weer kunnen finishen". Willem V. was authentiek geheel naar de klote gereden en wist langs de IJsselmeerdijk (voor de wind uit) nog een schamele snelheid uit zijn dikke bovenbenen te halen van slechts 28 kilometer per uur. Omdat hij dreigde zijn fiets in de sloot te gooien en zich op te laten halen hebben wij hem maar niet alleen gelaten en verder begeleid naar Edam, waar hij op het terras van het Dam Hotel even uitrusten bij een bakkie leut, bezorgd door een uiterst sjagrijnige serveerster die nog last had van.......

Daan, Jan, Ron, Willem op terras Daan, Ron, Willem en jan waren al eerder op het terras en werden daar door de Oostzaansefietsploeg op bijgaande foto gezet. Herman en zijn maat reden langs de dijk tussen de kopgroep en het groepje Willem V. In en na Edam hebben wij hen niet meer terug gezien. Al met al en aan de benen te voelen is er vandaag aardig werk geleverd en met een gemiddelde van even boven de 30 stapte ik na 89,3 kilometer met een voldaan gevoel van de bike.

IJkpunten: 55 minuten brug bij Alkmaardermeer; 1 uur 20 minuten Schermerhorn; 2 uur 17 minuten koffie Edam; 2 uur 56 minuten op de spoorbrug bij Zaandam.

Giant.

Naar boven


Woensdag 28 maart 2007
Voor het eerst gaan we op woensdagavond op de racefiets. Om half zeven vertrekken we met slechts een kleine ploeg van de kerk: Jan, Richard en Bob. In de Haal sluiten Martin de Vries en Ron j. zich aan.

Na afgelopen weekend is er behoefte aan een hersteltraining en bovendien heeft Richard nog niet zoveel kilometers in de benen. Met een constant tempo tussen de 31 en 32 km/ uur genieten we van het mooie weer. Als enige heb ik het aangedurfd om in korte broek te rijden. Om warm te blijven rij ik de eerste 30 km op kop. Het is vrijwel windstil, dus ideaal fietsweer. De laatste 20 kilometer neemt Martin voor zijn rekening.

De route gaat via Purmerend, Spijkerboor, Oostknollendam, Wormer, Wijde Wormer, Zaandam en weer naar Oostzaan. De cijfers: afstand 50 km, gemiddelde snelheid 30,7 km/ uur, mijn gemiddelde hartslag 133/ min. Conclusie van Richard: "Als we zo elke week rijden, hoef ik niet te stoppen met roken". Zo blijkt maar weer: we kunnen wel normaal fietsen.

Volgende keer hoop ik op een wat grotere opkomst, dus onthoud: in de maand april vertrekken we op woensdag om 18.30 vanaf de kerk.

Dr. Bob.

Naar boven


Zondag 11 maart 2007
Het weer is fantastisch. Piet paulusma belooft een temperatuur van 16°C, wat zeer ongebruikelijk is voor de tijd van het jaar. Het plan was om te gaan mountainbiken, maar om 9 uur maar eerst eens peilen of er iemand komt. Martin heeft nachtdienst gehad, Daan moet naar het voetbalveld, Dirk is nog ziek en Willem van S heeft z'n mobiel niet aan staan. Dus snel andere schoenen en overschoenen aan, een dikker jack gepakt, banden oppompen en naar de kerk. Daar staan Hans T., Willem V., Jan, gastrijders Herman Bucqet en Willem Dil te wachten. Te laat arriveren Gerard, Hans D. en Ron R.

De gevarieerde groep gaat op weg naar de Haal, waar Ron J. nog opgepikt wordt. Tot Purmerend gaat het rustig aan en langs het kanaal naar het Alkmaardermeer valt de ploeg wat uitelkaar. Samen met Herman en Ron J. arriveer ik als eerste bij de brug. De rest volgt. Na wat tegensputteren besluiten we om al na 1 uur en 10 minuten fietsen koffie te gaan drinken in De Rijp.

Na de koffie wordt ook Jan wakker en laat meteen zien dat hij op de vlakke weg niet te houden is. Bij 50 in het uur kan alleen Ron J. de demarrage nog volgen, maar na een tweede demarrage moet ook hij opgeven.

Op zich biedt de manier van rijden perspectieven. Het peloton blijft bij elkaar en de mannen in vorm leven zich uit en wachten keurig weer op vaste ijkpunten. Steeds blijft iemand bij het peloton om te helpen met het kopwerk. Zo blijven we de hele weg aardig bij elkaar zonder dat iemand halverwege naar huis gaat.

Vanaf Oosthuizen hebben we straffe wind tegen. In zo'n geval is het handig als we een dubbele waaier vormen. Als Jan gas geeft, ontstaat die dan ook. Van Oosthuizen tot Edam rij ik op kop van de tweede waaier en ik merk gelijk het verschil met mountainbiken, waarbij de achtervolgers minimaal net zo moe worden als degene die op kop rijdt. Bovendien voel ik ook aardig me nek. Met pijn en moeite hou ik de 28 – 29 tegen de wind in vast. In Edam groeperen we weer, waarop Jan, Ron J. en Willem D. er vandoor gaan. Herman gaat er ook achteraan en ik pak zijn wiel. Gelukkig heeft Herman nog wat in de tank zitten, zodat ik even op adem kan komen. Gerard sleurt het peloton mee. Vanaf Monnickendam slaan we rechts af richting Oterleek en Ilpendam. Dit is een prachtige route en hier genieten we maximaal van het prachtige weer. Bij Purmerend krijgt Willem V. een lekke band en voert een Oscarwinnende act op van "hulpeloos kijken". Hans D. offert zich op en repareert de band op zijn vrije dag tegen dubbel tarief. De eerste 3 komende koffierondjes zijn uiteraard voor Willem.

Na dit oponthoud pedaleren we rustig naar huis. Jan is duidelijk zijn streken nog niet verleerd. Net op het moment dat we naar hem toe sprinten, laat hij ons tot 3 meter naderen om vervolgens weer vol weg te sprinten.

Kwart voor een komen we met 80 kilometer op de teller weer thuis. Wel lekker, niks schoon te maken en zo de fiets weer weghangen.

Ik denk wel dat we volgende keer een half uurtje eerder wegmoeten (9 uur) om het thuisfront tevreden te houden.

Dr. Bob.

Naar boven